Welke verplichtingen heeft een distributeur van batterijen?
Controleren, niet zelf construeren: de kern van de rol
Een distributeur van batterijen — degene die batterijen aanbiedt op de markt zonder fabrikant of importeur te zijn, zoals een groothandel, webshop of winkel die batterijen doorverkoopt — heeft in de eerste plaats een controlerende rol. Voordat een batterij wordt aangeboden, hoort gecontroleerd te worden of de batterij is voorzien van de vereiste CE-markering, of de batterij vergezeld gaat van de verplichte informatie voor de eindgebruiker (waaronder veiligheidsinformatie en, waar van toepassing, de gegevens die horen bij het digitale productpaspoort), en of naam, geregistreerde handelsnaam of merk en contactgegevens van de fabrikant en, indien van toepassing, de importeur op de batterij, de verpakking of de begeleidende documenten staan. Deze controle is administratief van aard: een distributeur hoeft niet zelf te beoordelen of een batterij technisch aan alle eisen voldoet, maar wel of de zichtbare en meegeleverde documentatie op orde is. Zolang daar reden toe is om aan te nemen dat dit niet het geval is, geldt dat een batterij niet aangeboden wordt totdat dit hersteld is.
Voor wie dit geldt en waar de grens ligt
Deze verplichtingen richten zich op partijen die in de handelsketen ná de fabrikant en de importeur komen: groothandels, retailers, platforms en andere partijen die batterijen aanbieden zonder ze zelf te hebben geproduceerd of vanuit een derde land te hebben geïmporteerd. Zodra een partij zelf een batterij onder eigen naam of merk op de markt brengt, of wijzigingen aanbrengt die de conformiteit kunnen beïnvloeden, verschuift de positie van distributeur naar fabrikant — met de zwaardere verplichtingen die daarbij horen. Wie uitsluitend batterijen verwerkt in een eigen product (bijvoorbeeld een fabrikant van een lichte vervoermiddel die een ingekochte batterij inbouwt) valt doorgaans niet onder het distributeursregime voor die batterij, maar krijgt te maken met de verplichtingen die horen bij het op de markt brengen van het samengestelde product. De afbakening tussen "distribueren" en "op de markt brengen" is dus bepalend voor welk artikel van toepassing is, en dat verschilt per situatie en per rol in de keten.
Wat al vaststaat en wat nog volgt uit de regeling zelf
Voor het digitale productpaspoort geldt een vaste datum: dit is verplicht vanaf 18 februari 2027, zoals vastgelegd in artikel 77 van Verordening (EU) 2023/1542. Voor de bredere set aan verplichtingen van marktdeelnemers, waaronder die van distributeurs in artikel 38 tot en met 44, geldt dat de regeling als geheel al in werking is getreden en dat verschillende onderdelen op verschillende momenten van toepassing worden. Welke exacte datum voor welke specifieke controleplicht geldt, staat niet in het kort samen te vatten zonder de officiële tekst zelf te raadplegen — die geeft per bepaling aan vanaf wanneer deze werkt. Tot een verplichting van toepassing wordt, verandert er voor de distributeur feitelijk niets aan de bestaande zorgvuldigheidsplicht bij het aanbieden van producten; die volgt al uit algemenere regels voor productveiligheid en marktdeelname.
In de praktijk: waar te beginnen
Wie als distributeur van e-bike-, scooter- of industriële batterijen wil nagaan wat er van hem verwacht wordt, begint met het in kaart brengen van de eigen positie in de keten: koopt de partij batterijen in bij een EU-fabrikant, bij een importeur, of brengt de partij ze zelf van buiten de EU binnen? Die vraag bepaalt namelijk of artikel 38-44 (distributeur) van toepassing is, of de zwaardere artikelen voor fabrikanten en importeurs. Vervolgens is het praktisch om een vaste controle in te richten bij ontvangst van een partij batterijen: is de CE-markering aanwezig, is de bijgeleverde documentatie compleet en in de juiste taal, en zijn de gegevens van fabrikant en importeur traceerbaar? Voor batterijen die onder het digitale paspoort gaan vallen, is het zinvol om deze controle uit te breiden met de vraag of de QR-datadrager en het onderliggende paspoort aanwezig en toegankelijk zijn — iets waar een distributeur van afhankelijk is van wat de fabrikant of importeur heeft aangeleverd, maar waar wel een controlerende rol bij hoort. Bij twijfel over conformiteit is het gebruikelijke patroon: niet aanbieden, de fabrikant of importeur aanspreken, en bij een vermoeden van risico de toezichthoudende autoriteit informeren.
Waar dit op is gebaseerd: artikelen 38 tot en met 44
Deze verplichtingen voor distributeurs staan beschreven in Verordening (EU) 2023/1542, in de artikelen 38 tot en met 44, die gezamenlijk de verplichtingen van marktdeelnemers — fabrikanten, gemachtigden, importeurs en distributeurs — regelen. De precieze formulering van elke controleplicht en de bijbehorende toepassingsdata staan in die artikelen zelf; de officiële tekst via EUR-Lex geeft daarvan de volledige en actuele versie.
Wie wil nagaan welke rol — fabrikant, importeur of distributeur — op de eigen situatie van toepassing is, doet er goed aan de eigen positie in de keten eerst helder te krijgen en vervolgens de artikelen 38 tot en met 44 van de verordening zelf te raadplegen voor de precieze en actuele verplichtingen die daarbij horen.
Waar dit op gebaseerd is
De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.
Wat u concreet moet doen
Wat er van u wordt verwacht
Een distributeur is in de batterijenverordening iedereen in de handelsketen die een batterij op de markt aanbiedt, zonder fabrikant of importeur te zijn: de groothandel die e-bike-accu's inkoopt bij een importeur en doorverkoopt aan winkels, of de winkelketen die batterijen voor lichte vervoermiddelen bij een groothandel afneemt. De verordening rekent u tot de marktdeelnemers, en wat betekent de term marktdeelnemer in de batterijenwetgeving legt uit hoe die indeling precies werkt en waarom die niet vrijblijvend is. De verplichtingen voor distributeurs staan in de artikelen 38 tot en met 44 van Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening), samen met die van fabrikanten, importeurs en gemachtigde vertegenwoordigers.
Controleren voordat u een batterij aanbiedt
Voordat een batterij het schap of de webshop bereikt, ligt er bij de distributeur een controlerende taak: nagaan of de batterij voorzien is van de vereiste CE-markering, of de conformiteitsverklaring en technische documentatie aanwezig zijn, en of de naam en contactgegevens van fabrikant en importeur op de batterij of de begeleidende documenten staan. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit meestal geen laboratoriumtest, maar een vaste check bij inkoop: is er een CE-markering, klopt de naamgeving van de partij die als fabrikant of importeur optreedt, en is er een aanspreekpunt te vinden. Wat er precies bij die CE-markering hoort, staat uitgewerkt op welke conformiteitsverklaring en CE-markering horen bij een batterij.
Niet leveren bij gegronde twijfel
Als een distributeur redenen heeft om aan te nemen dat een batterij niet aan de eisen voldoet, geldt dat de batterij niet op de markt wordt aangeboden totdat die in overeenstemming is gebracht. Dat is een andere houding dan "wij verkopen wat wordt aangeleverd" — het vraagt om een besluitmoment in het inkoopproces, met iemand die bevoegd is een levering te weigeren of terug te sturen.
Doorgeven van informatie in de keten
Distributeurs zorgen ervoor dat, zolang zij verantwoordelijk zijn voor een batterij, de opslag- en transportomstandigheden de naleving van de eisen niet in gevaar brengen. Daarnaast wordt van hen verwacht dat zij relevante informatie — zoals het batterijpaspoort en de bijbehorende QR-code — beschikbaar houden voor de volgende partij in de keten en voor de eindgebruiker. Voor een groothandel met meerdere magazijnen betekent dit dat opslagcondities (denk aan temperatuur en vochtigheid bij lithium-houdende batterijen) een plek krijgen in het kwaliteitsproces, niet alleen in de logistiek.
Samenwerken met de toezichthouder
Op verzoek van een bevoegde autoriteit verstrekt een distributeur alle informatie en documentatie die nodig is om aan te tonen dat een batterij conform is, in een taal die voor die autoriteit begrijpelijk is. Dat vraagt dat documentatie niet alleen bij de fabrikant of importeur ligt, maar ook bij de distributeur zelf opvraagbaar is — of in ieder geval snel te achterhalen is bij de partij die haar wél heeft.
Herkennen wanneer u méér wordt dan distributeur
Een distributeur die een batterij onder eigen naam of merk op de markt brengt, of een bestaande batterij zodanig wijzigt dat dit gevolgen heeft voor de naleving van de eisen, wordt voor de toepassing van de verordening beschouwd als fabrikant en krijgt de bijbehorende, verdergaande verplichtingen. Dit is een omslagpunt dat in de praktijk nogal eens onopgemerkt blijft, zeker bij private label-trajecten. Ik verkoop batterijen onder mijn eigen merk — welke verplichtingen krijg ik? gaat in op wat die overgang concreet betekent.
Waar het misgaat in de praktijk
Een groothandel neemt een partij scooteraccu's over van een leverancier buiten de EU zonder dat duidelijk is wie als importeur optreedt — niemand heeft de rol formeel op zich genomen, en de distributeur ontdekt bij een controle dat er geen partij is die de importeursverplichtingen draagt.
Een winkelketen plakt een eigen sticker met logo op batterijen die zij al jaren van dezelfde fabrikant afneemt, zonder te beseffen dat dit haar in de rol van fabrikant plaatst met bijbehorende documentatie- en registratieverplichtingen.
Een distributeur slaat een grote partij industriële batterijen weken op in een vochtige loods voordat ze worden doorgeleverd, zonder dat iemand heeft vastgelegd wat de vereiste opslagomstandigheden zijn.
Een klant vraagt bij een winkel naar het batterijpaspoort van een gekochte e-bike-accu, en niemand in de winkel weet waar dat te vinden is of wie het paspoort heeft samengesteld — de QR-code is niet zichtbaar aangebracht en de link naar de leverancier is er niet.
Een toezichthouder vraagt om de conformiteitsverklaring van een batterij die via drie tussenhandelaren is gepasseerd, en het duurt dagen om te achterhalen bij welke schakel in de keten dat document ligt.
Wat u kunt vastleggen
- Een vaste inkoopcheck waarin CE-markering, conformiteitsverklaring en de gegevens van fabrikant of importeur worden gecontroleerd voordat een batterij wordt overgenomen.
- Een overzicht per productlijn van wie in de keten optreedt als fabrikant, importeur en (eventueel) gemachtigde vertegenwoordiger — zie ook ben ik importeur of fabrikant volgens de batterijenverordening? als die rolverdeling niet vanzelf duidelijk is.
- Afspraken met leveranciers over waar de technische documentatie en het batterijpaspoort worden bewaard, en hoe die binnen een redelijke termijn opvraagbaar zijn.
- Een protocol voor opslag en transport, met de vereiste omstandigheden per batterijtype, inclusief wie binnen het bedrijf daarop toeziet.
- Een procedure voor het moment dat gegronde twijfel ontstaat over de conformiteit van een levering: wie beslist tot weigering, en hoe wordt dat vastgelegd.
- Een check bij elk private label- of co-brandingtraject of de rol daarmee verschuift naar fabrikant, vóórdat de eigen naam op de batterij verschijnt.
- Contactgegevens en verantwoordelijkheden vastgelegd voor het geval een bevoegde autoriteit om documentatie vraagt.
Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.
Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.