Co muszę zorganizować, jeśli dam baterii drugie życie?

Co konkretnie musisz zrobić

Akumulator EV, który nie jest już odpowiedni do samochodu, może przez wiele lat służyć jako akumulator domowy lub bufor na stacji ładowania. Akumulator przemysłowy z maszyny może po badaniu i lekkim przejściu przejść drugą karierę w innym urządzeniu. Nosi to nazwę przygotowania do ponownego użytku lub zmiany przeznaczenia, a rozporządzenie w sprawie baterii wiąże z tym pewne obowiązki. Kto daje akumulatorowi drugie życie, sam staje się uczestnikiem rynku z własnymi obowiązkami — nawet jeśli akumulator pierwotnie został wprowadzony na rynek przez inną osobę.

Czego się od Ciebie oczekuje

Ustalenie i udokumentowanie stanu akumulatora

Zanim akumulator będzie brany pod uwagę do drugiego życia, oceniana jest jego kondycja: pozostająca pojemność, stan ogniw i czy akumulator bezpiecznie działa dla nowego celu. Artykuł 14 rozporządzenia (UE) 2023/1542 (rozporządzenie w sprawie baterii) wymienia informacje o stanie i oczekiwanym okresie użytkowania jako część tego, co musi być znane o akumulatorze. Dla firmy tej wielkości oznacza to w praktyce, że potrzebny jest stały protokół badań, z pracownikiem lub zewnętrznym laboratorium, które dokumentuje wyniki pomiarów na akumulator lub partię. Bez tego pomiaru nie ma podstawy do stwierdzenia, że akumulator jest odpowiedni do zmiany przeznaczenia.

Uznanie, że stajecie się uczestnikiem rynku dla tego akumulatora

Artykuł 45 rozporządzenia w sprawie baterii opisuje obowiązki uczestników rynku, którzy handlują akumulatorami przygotowanymi do ponownego użytku lub zmiany przeznaczenia. Kto taki akumulator kupuje, przywraca do stanu i ponownie sprzedaje, należy do tej samej kategorii obowiązków co producent lub importer nowych baterii — nawet jeśli ta rola nigdy nie została świadomie wybrana. Dla mniejszej organizacji jest to często największy błąd myślowy: przekonanie, że to "tylko" produkt używany, podczas gdy rozporządzenie nie przewiduje osobnej łagodnej kategorii dla baterii z drugim życiem.

Aktualizacja karty produktu lub jego przygotowanie na nowo

Akumulator, który staje się lub pozostaje stosowany (na przykład akumulator przemysłowy powyżej progu lub akumulator pojazdu elektrycznego) niesie ze sobą obowiązek cyfrowej karty produktu. Przy zmianie przeznaczenia zmienia się cel użytkowania, a to wpływa na dane zawarte w karcie: oczekiwany okres użytkowania, stan i ewentualnie obszar zastosowania. Dla firmy, która daje akumulatorom drugie życie, oznacza to, że karta produktu nie jest automatycznie poprawna po przywróceniu do stanu — można ustalić, co dokładnie należy zaktualizować i kto to robi. Czy paszport baterii ma zastosowanie również do baterii używanych lub odrestaurowanych? Zagadnienia bardziej szczegółowo w kwestii tego, kiedy dokładnie powstaje ten obowiązek.

Ustalenie pochodzenia i możliwości śledzenia

Artykuł 73 rozporządzenia w sprawie baterii opisuje warunki, na jakich bateria może być przygotowywana do ponownego wykorzystania lub przeznaczenia. Wymaga to, aby można było ustalić, skąd pochodzi bateria i co się z nią działo w międzyczasie. Dla firmy zatrudniającej od 10 do 100 pracowników jest to zadanie administracyjne, które łatwo się niedocenia: każda bateria, która przychodzi, otrzymuje osobną teczkę z pochodzeniem, wynikami testów i wykonanymi operacjami, zamiast zbiorczo rejestrowania na dostawcę.

Gdzie w praktyce coś idzie nie tak

Bateria jest sprzedawana jako "odnowiona" bez pomiaru stanowiącego jej podstawę. Kontrola wizualna i krótki test ładowania są uważane za pełną ocenę stanu, podczas gdy nie ma leżącego u podstaw raportu z testów potwierdzającego twierdzenie dotyczące pozostałej pojemności.

Paszport producenta oryginalnego jest przekazywany bez zmian. Bateria otrzymuje nowe zastosowanie, ale dane dotyczące oczekiwanego okresu trwałości i zamierzonego zastosowania w paszporcie pozostają niezmienione — podczas gdy nie odpowiadają już rzeczywistemu stanowi baterii.

Przedsiębiorstwo uważa się za "naprawcę" a nie za uczestnika rynku. Ponieważ bateria nie została wyprodukowana przez samego producenta, przyjmuje się, że obowiązki wynikające z artykułu 45 nie mają zastosowania. Jednak rozporządzenie nie dokonuje tego rozróżnienia na podstawie tego, kto pierwotnie wyprodukował baterię, ale na podstawie tego, kto wprowadza baterię na rynek.

Dane dotyczące pochodzenia są tracone między zakupem a przeglądem. Baterie wchodzą przez wiele kanałów — baterie zebrane wstecz, partie od stron trzecich, zwroty — i są łączone w procesie bez zapisania dla każdej sztuki, skąd pochodziła bateria. W przypadku późniejszego pytania o możliwość śledzenia nie można tego już przywrócić.

Nie dokonuje się rozróżnienia między ponownym użyciem a zmianą przeznaczenia. Bateria, która jest sprzedawana dalej bez zmian do tego samego celu, to coś innego niż bateria, która jest dostosowywana do nowego obszaru zastosowania. To rozróżnienie częściowo określa, jakie informacje są istotne do rejestrowania i przesyłania, i w praktyce często mieszane są razem.

Co można udokumentować

• Protokół testowania dla każdego typu baterii, wskazujący, kto przeprowadza pomiar, jakie wartości są rejestrowane i jak często jest to powtarzane.
• Dokumentacja dla każdej baterii lub każdej partii zawierająca pochodzenie, wyniki testów, wykonane operacje i datę oceny.
• Wewnętrzna decyzja dotycząca tego, kto w organizacji pełni rolę uczestnika rynku w rozumieniu artykułu 45 rozporządzenia o bateriach, oraz jakie zadania się z tym wiążą.
• Procedura aktualizacji lub ponownego opracowania cyfrowego paszportu produktu po przeglądzie, w tym określenie, kto dostarcza dane na platformę hostującą paszport.
• Umowy z dostawcami baterii poddawanych renowacji dotyczące minimalnych danych dotyczących pochodzenia, które muszą dostarczyć.

Dla firm, które te kroki wdrażają po raz pierwszy, zapewnia Jak zabrać się do paszportu baterii krok po kroku? przegląd kolejności, w jakiej jest to zwykle podejmowane, oraz O co pyta audytor podczas kontroli baterii? opisuje, która dokumentacja w praktyce jest najpierw wymagana.