Geldt het batterijpaspoort ook voor tweedehands of gereviseerde batterijen?

Tweedehands en gereviseerde batterijen vallen er ook onder

Ja, ook een tweedehands of gereviseerde batterij kan een digitaal productpaspoort nodig hebben — niet omdat hij oud is, maar omdat hij op enig moment opnieuw op de markt wordt gebracht of in gebruik wordt gesteld. De verordening kijkt niet naar de leeftijd van een batterij, maar naar het moment waarop die batterij (opnieuw) beschikbaar komt voor een gebruiker binnen een van de categorieën waarvoor het paspoort geldt: EV-batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen en industriële batterijen boven 2 kWh. Een batterij die na revisie of herbestemming in die hoedanigheid weer verkocht wordt, doorloopt in de kern hetzelfde traject als een nieuwe batterij. Artikel 73 van Verordening (EU) 2023/1542 beschrijft de voorwaarden waaronder een batterij die is voorbereid voor hergebruik of herbestemming, weer als product de markt op gaat. Artikel 45 wijst aan wie in dat proces als marktdeelnemer optreedt — en dus welke partij de bijbehorende verplichtingen draagt.

Voor welke situaties dit geldt, en welke niet

Het onderscheid dat er hier toe doet, is niet "nieuw versus tweedehands", maar "opnieuw op de markt gebracht versus ongewijzigd in dezelfde toepassing gebleven". Een EV-batterij die na afkeuring voor voertuiggebruik wordt herbestemd tot stationaire opslag, wisselt van toepassing en komt daarmee als het ware opnieuw op de markt — dat is precies het scenario dat artikel 73 beschrijft. Hetzelfde geldt voor een gereviseerde industriële batterij boven 2 kWh die door een handelaar wordt opgeknapt en als zelfstandig product doorverkocht. In die gevallen ontstaat een nieuw moment van "op de markt brengen", en daarmee gelden de verplichtingen die aan dat moment vasthangen, inclusief het paspoort vanaf de datum dat dat verplicht is.

Anders ligt het bij een batterij die gewoon meegaat met het product waar hij al in zat: een gebruikte e-bike die van eigenaar wisselt zonder dat er iets aan de accu verandert, is doorgaans geen nieuw op-de-markt-brengen van de batterij als zelfstandig product. Ook particuliere verkoop tussen consumenten onderling valt buiten het beeld van marktdeelnemer zoals artikel 45 dat schetst — de verplichtingen zijn gericht op bedrijven die batterijen verhandelen, niet op particulieren die een tweedehands product doorverkopen. Reparatie zonder wijziging van toepassing (een cel vervangen, een pack weer functioneel maken voor hetzelfde doel) is een ander scenario dan herbestemming naar een nieuwe toepassing, en wordt in de verordening ook los behandeld.

Vanaf wanneer dit telt

Voor tweedehands en gereviseerde batterijen geldt dezelfde datum als voor nieuwe: 18 februari 2027. Vanaf dat moment geldt de paspoortplicht voor batterijen in de genoemde categorieën die op de markt worden gebracht of in gebruik worden gesteld — en dat is dus ook van toepassing op een gereviseerde of herbestemde batterij die na die datum voor het eerst in die nieuwe hoedanigheid wordt verkocht. Voor batterijen die vóór die datum al op de markt zijn gebracht en die niet opnieuw als product verschijnen, verandert er in de tussentijd niets aan een eventuele paspoortplicht. Tot 18 februari 2027 bestaat de verplichting nog niet; wat er nu al wel bestaat, zijn de voorwaarden uit artikel 73 waaronder voorbereiding voor hergebruik of herbestemming plaatsvindt, en de aanwijzing in artikel 45 van wie daarbij als marktdeelnemer geldt.

Wat dit concreet betekent voor wie hiermee te maken krijgt

Voor een bedrijf dat batterijen revideert, herbestemt of als tweedehands product verhandelt, is de eerste vraag of de batterij binnen een van de drie paspoortcategorieën valt — EV, licht vervoermiddel, of industrieel boven 2 kWh. Is dat zo, dan is de volgende vraag of de activiteit neerkomt op herbestemming naar een andere toepassing dan waarvoor de batterij oorspronkelijk bedoeld was, of op verkoop als zelfstandig product na revisie. In dat geval is er sprake van een nieuw moment van op-de-markt-brengen, met de rol van marktdeelnemer die daarbij hoort volgens artikel 45. Vanaf 18 februari 2027 hoort daar de paspoortplicht bij.

Praktisch betekent dit dat een revisie- of herbestemmingsbedrijf er verstandig aan doet om nu al het proces in kaart te brengen: welke gegevens over herkomst, samenstelling en revisiegeschiedenis van de batterij beschikbaar zijn of verzameld moeten worden, en welke partij in de keten straks als marktdeelnemer optreedt. Dat is dezelfde soort informatie die nodig is om een paspoort samen te stellen — herkomst, materialen, prestatiegegevens — en die is voor een gereviseerde batterij vaak lastiger compleet te krijgen dan voor een nieuwe, omdat de oorspronkelijke fabrikant niet altijd betrokken is bij de revisie.

Waar dit staat: artikel 73, 45 en 77

De basis voor het paspoort zelf staat in artikel 77 van Verordening (EU) 2023/1542. De voorwaarden waaronder een batterij na voorbereiding voor hergebruik of herbestemming opnieuw als product geldt, staan in artikel 73. Wie in dat proces als marktdeelnemer wordt aangemerkt — en dus welke verplichtingen aan die rol vasthangen — staat in artikel 45. Voor de precieze formulering en de uitzonderingen die de verordening daarbij maakt, is de officiële tekst via de link onderaan dit artikel de aangewezen bron.

Wie nu al batterijen revideert, herbestemt of als tweedehands product verhandelt, kan het eigen proces alvast naast artikel 73 en 45 leggen om te zien in welke stap een nieuw op-de-markt-brengen ontstaat, en welke gegevens daarbij nodig zullen zijn zodra de paspoortplicht ingaat.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

Een tweedehands of gereviseerde batterij verdwijnt niet uit het zicht van de batterijenverordening zodra hij een tweede keer wordt verkocht. De vraag is telkens: valt deze batterij onder een van de categorieën waarvoor het paspoort verplicht is — EV-batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen, of industriële batterijen boven 2 kWh? Zo ja, dan blijft die verplichting bestaan, ook na revisie, herbestemming of doorverkoop. Geldt het batterijpaspoort voor mijn batterijen? is daarom het eerste dat helder moet zijn voordat de rest van dit stuk relevant wordt.

Vaststellen wie er als marktdeelnemer optreedt

Artikel 45 van de batterijenverordening beschrijft verplichtingen voor marktdeelnemers die batterijen verhandelen die zijn voorbereid voor hergebruik, voor herbestemming, of die zijn gereviseerd. Wie een batterij inkoopt, test, aanpast en opnieuw op de markt brengt, treedt daarmee op als marktdeelnemer voor die batterij — los van de vraag of dezelfde partij de batterij ooit heeft geproduceerd. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers dat bijvoorbeeld gebruikte e-bike-accu's opknapt en doorverkoopt, betekent dit dat de eigen positie in de keten opnieuw moet worden bepaald: niet als doorverkoper van een bestaand product, maar als partij die de batterij feitelijk opnieuw op de markt brengt.

Herbeoordelen of het paspoort al bestaat of opnieuw moet

Wanneer een batterij is voorbereid voor hergebruik in dezelfde toepassing, kan een bestaand paspoort nog steeds bij die batterij horen. Bij herbestemming — de batterij krijgt een andere functie dan waarvoor hij oorspronkelijk is gemaakt, bijvoorbeeld een EV-batterij die dienst gaat doen als stationaire opslag — verandert de situatie waarop het paspoort betrekking heeft. Artikel 73 beschrijft de voorwaarden rond die voorbereiding voor hergebruik of herbestemming. Praktisch betekent dit dat een bedrijf dat batterijen herbestemt, moet nagaan of de gegevens in het bestaande paspoort nog kloppen met de nieuwe toepassing, of dat er een nieuwe of aangepaste dataset nodig is.

Herkomst en samenstelling opnieuw vastleggen na revisie

Revisie verandert vaak iets aan de batterij zelf: cellen worden vervangen, een nieuwe behuizing wordt gebruikt, of het beheersysteem wordt aangepast. Die wijzigingen raken precies de gegevens die in een batterijpaspoort horen te staan — samenstelling, capaciteit, herkomst van onderdelen. Voor een gereviseerde batterij betekent dit dat de documentatie van vóór de revisie niet zonder meer bruikbaar blijft; wat er in de batterij zit na revisie, moet aansluiten bij wat het paspoort claimt.

Bepalen wie verantwoordelijk is voor het bijhouden van het paspoort

Bij een tweedehands batterij die van eigenaar wisselt zonder fysieke aanpassing, ligt de vraag anders dan bij een gereviseerde batterij. Wie treedt op als de partij die het paspoort actueel houdt zodra de batterij een nieuwe rol krijgt? Dat is een vraag die voor elk bedrijf dat met tweede leven werkt, concreet beantwoord moet worden — niet in algemene termen, maar per stroom batterijen die het bedrijf binnenkrijgt en weer laat uitgaan.

Waar het misgaat in de praktijk

Een paar situaties die in de praktijk vaak naar voren komen bij handel in tweedehands of gereviseerde batterijen:

De aanname dat "tweedehands" gelijk staat aan "buiten de regels". Een gebruikte batterij die opnieuw wordt verhandeld, blijft binnen dezelfde categorie vallen als toen hij nieuw was. De verordening maakt daar geen algemene uitzondering voor.

Herbestemming zonder de gegevens te herzien. Een EV-batterij die als stationaire opslag verder gaat, krijgt een andere gebruikscontext, maar de paspoortgegevens worden soms simpelweg meegenomen zonder te controleren of ze nog aansluiten bij de nieuwe toepassing.

Revisie waarbij de samenstelling wijzigt, maar de documentatie niet. Cellen vervangen of onderdelen aanpassen verandert wat er feitelijk in de batterij zit. Als de paspoortgegevens dat niet weerspiegelen, ontstaat een verschil tussen wat op papier staat en wat er in de batterij zit.

Onduidelijkheid over wie de marktdeelnemer is. Bij samenwerkingen tussen een importeur, een revisiebedrijf en een verkooppunt is niet altijd vastgelegd wie welke verplichting uit artikel 45 draagt. Dat leidt tot een gat waarin niemand zich verantwoordelijk voelt voor het actueel houden van het paspoort.

Voorraad met een onbekende paspoortstatus. Batterijen die al langere tijd in voorraad liggen — ingekocht vóór revisie, of afkomstig uit inzameling — hebben soms geen duidelijke paspoortstatus meer. Wat daarmee te doen staat, hangt samen met de vraag wat doe ik met batterijen die al in voorraad liggen, en dat is een andere vraag dan die voor nieuwe batterijen.

Wat u kunt vastleggen

Een overzicht per batterijstroom: welke batterijen worden voorbereid voor hergebruik, welke voor herbestemming, en welke worden gereviseerd — met daarbij wie in die keten optreedt als marktdeelnemer volgens artikel 45.
Een vaste werkwijze voor het controleren of een bestaand batterijpaspoort nog aansluit bij de toepassing, vóórdat een batterij met tweede leven wordt doorverkocht.
Documentatie van wat er tijdens revisie feitelijk verandert aan de batterij — cellen, behuizing, beheersysteem — zodat dit te herleiden is naar de gegevens die in het paspoort horen te staan.
Afspraken tussen de partijen in de keten (inkoper, revisiebedrijf, verkooppunt) over wie het paspoort aanmaakt, wie het actueel houdt, en wie de QR-datadrager beheert.
Een aantekening bij batterijen die van toepassing veranderen (herbestemming), zodat duidelijk is welke gegevens zijn herzien en welke zijn overgenomen uit de oorspronkelijke registratie.

Voor bedrijven die dit voor het eerst structureren, kan wat moet ik regelen als ik een batterij een tweede leven geef helpen om deze punten in de juiste volgorde uit te werken, en wat vraagt een toezichthouder bij een controle op batterijen geeft een beeld van wat er in de praktijk wordt nagevraagd wanneer een batterij een tweede leven achter de rug heeft.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.