hoe controleer ik of mijn batterijpaspoort correct werkt voor ik live ga

Testen kan, en is verstandig, vóór de livegang

Een batterijpaspoort controleren voordat het publiek toegankelijk is, komt neer op drie dingen nagaan: staat de QR-code op de batterij en leidt die naar de juiste pagina, staan alle verplichte gegevens uit bijlage XIII erop en zijn ze inhoudelijk correct, en blijft de pagina bereikbaar op een manier die aansluit bij wat artikel 77 van de Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening) vraagt. Dat is geen wettelijk voorgeschreven testprocedure — die staat nergens beschreven — maar een praktische controle die voorkomt dat een fout pas opvalt nadat de eerste batterijen al de deur uit zijn.

Het testen zelf is dus geen verplichting op zich, maar een logische stap in het proces dat eindigt met een paspoort dat aan de wettelijke eisen voldoet. Wie het batterijpaspoort stap voor stap aanpakt, komt vanzelf bij het punt waarop de gegevens compleet zijn en er getest kan worden voordat de QR-code op de eerste batterij geplakt wordt.

Voor welke batterijen dit relevant is, en voor welke niet

Deze controle is relevant voor elke batterij die onder de verplichting van artikel 77 valt: EV-batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen zoals e-bikes en scooters, en industriële batterijen boven 2 kWh. Voor batterijen die niet onder deze categorieën vallen — kleine consumentenbatterijen bijvoorbeeld — geldt de paspoortverplichting niet, en is een test in deze vorm dus ook niet aan de orde. Wie twijfelt of een bepaald product onder de verplichting valt, vindt de afbakening terug in de toelichting over of het batterijpaspoort voor een specifieke batterij geldt.

Belangrijk is ook het onderscheid tussen testen vóór livegang en de verplichtingen die daarna gelden. Testen vóór livegang is eenmalig, bij de start van een productlijn of model. De verplichtingen van de marktdeelnemer volgens de artikelen 38 tot en met 44 van de batterijenverordening — zoals zorgen dat gegevens actueel blijven — lopen door zolang de batterij op de markt is. Een test bij livegang zegt dus niets over of het paspoort een jaar later nog klopt; dat is een aparte, doorlopende verantwoordelijkheid.

Voor batterijen die al vóór de verplichte datum in voorraad liggen, geldt een eigen afweging die los staat van deze testvraag; dat is uitgewerkt in het onderdeel over wat te doen met batterijen die al in voorraad liggen.

Wat er nu al vaststaat, en wat nog moet gebeuren

De verplichting om een batterijpaspoort te hebben, geldt vanaf 18 februari 2027. Tot die datum is er geen wettelijke verplichting om al een werkend paspoort te tonen, maar dat betekent niet dat er niets te doen is. De periode tot de verplichte datum is precies de tijd om het paspoort samen te stellen, te vullen met de gegevens uit bijlage XIII, en te testen of alles klopt vóórdat de deadline een rol speelt. Wie tot vlak voor de datum wacht met testen, loopt het risico dat een fout in de QR-code, een ontbrekend gegeven, of een verkeerde koppeling tussen batterij en paspoort pas aan het licht komt op een moment waarop er geen ruimte meer is om het rustig te herstellen.

Hoeveel tijd die voorbereiding — inclusief testen — in de praktijk vraagt, hangt af van hoeveel producttypes en gegevens er zijn; een indicatie daarvan staat in het overzicht over hoe lang het duurt om op orde te komen.

Hoe de controle er in de praktijk uitziet

De volgorde waarin een test meestal wordt aangepakt, begint bij de QR-code zelf: scannen met een gewone telefoon en nagaan of de link werkt, zonder inlog of extra stappen die een toezichthouder of consument niet zou kunnen nemen. Daarna volgt een check van de inhoud tegen bijlage XIII: staan alle verplichte velden erop, zijn chemische samenstelling, capaciteit, herkomst en andere gegevens correct overgenomen uit de documentatie van fabrikant of importeur, en is er geen gegeven verward met een ander (denk aan een verwisseling tussen batchnummer en modelnummer).

Vervolgens is het zinvol te controleren of de pagina aansluit bij wat er in de EU-conformiteitsverklaring en de CE-markering staat, zoals bedoeld in de artikelen 17 tot en met 20 van de batterijenverordening — niet omdat het paspoort dezelfde procedure volgt, maar omdat tegenstrijdige gegevens tussen paspoort en conformiteitsdocumentatie een signaal zijn dat er iets niet klopt in het proces erachter. Daarna is het testen van de levensduur van de koppeling relevant: blijft de QR-code, eenmaal op de batterij aangebracht, verwijzen naar dezelfde pagina, ook na updates aan het paspoort zelf. Bij batterijen die later een tweede leven krijgen of gereviseerd worden, is het bovendien goed om vooraf te testen of het paspoort daarop is voorbereid; dat sluit aan bij de aandachtspunten in de stukken over tweedehands en gereviseerde batterijen en over een batterij een tweede leven geven.

Wie deze stappen doorloopt vóór de eerste batterij de fabriek verlaat, heeft een goede indicatie of het paspoort doet wat het moet doen op het moment dat een toezichthouder ernaar vraagt; wat daarbij precies gecontroleerd kan worden, staat beschreven in het overzicht van wat een toezichthouder bij een controle op batterijen vraagt.

Waar dit op is gebaseerd: artikel 77 en bijlage XIII

De inhoudelijke eisen aan het batterijpaspoort volgen uit artikel 77 en bijlage XIII van de Verordening (EU) 2023/1542. Bijlage XIII bepaalt welke gegevens erin moeten staan; artikel 77 beschrijft de vorm en toegankelijkheid, waaronder de koppeling via een datadrager zoals de QR-code. De doorlopende verantwoordelijkheid om gegevens correct en actueel te houden volgt uit de artikelen 38 tot en met 44, die de verplichtingen van marktdeelnemers regelen. De relatie tussen het paspoort en de conformiteitsbeoordeling, inclusief de EU-conformiteitsverklaring en de CE-markering, staat in de artikelen 17 tot en met 20. Een specifieke testprocedure staat in geen van deze artikelen beschreven; de controle die hier omschreven is, is een praktische invulling om aan deze bepalingen te kunnen voldoen, geen wettelijk voorgeschreven stap.

Wie zover is dat er getest kan worden, kan de eigen gegevensverzameling naast bijlage XIII leggen en de QR-code op een proefbatterij laten scannen door een collega die de achtergrond niet kent — dat laat vaak het snelst zien of de pagina ook voor een buitenstaander logisch en compleet overkomt.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

Een batterijpaspoort dat live staat is geen bestand dat u eenmalig aanlevert en daarna vergeet. Het is een werkende koppeling tussen een fysieke batterij, een QR-code op die batterij, en een dataset die op elk moment opvraagbaar moet zijn. Voordat dat systeem daadwerkelijk in gebruik gaat, is er een aantal punten waarop getest kan worden of het ook doet wat het moet doen.

De QR-code moet leiden naar de juiste, actuele dataset

De koppeling tussen het fysieke exemplaar en het digitale paspoort is de kern van artikel 77 van de Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening). Praktisch betekent dit dat voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers getest wordt of de QR-code op de batterij zelf, op de verpakking of op begeleidende documentatie daadwerkelijk naar het paspoort van dát specifieke exemplaar of die specifieke batch leidt — en niet naar een generieke productpagina of een verkeerde modelvariant. Bij een assortiment met meerdere batterijmodellen, capaciteiten of leveranciers is dit een punt waar verwisseling makkelijk ontstaat.

De inhoud moet overeenkomen met bijlage XIII

Bijlage XIII van de Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening) somt op welke gegevens in het paspoort moeten staan, afhankelijk van het type batterij. Testen betekent hier: naast de lijst uit bijlage XIII leggen wat er daadwerkelijk in het paspoort staat, en controleren of er velden ontbreken, dubbel voorkomen, of gevuld zijn met placeholder-tekst die nooit is vervangen door echte productdata. Voor een importeur die dezelfde batterij in meerdere varianten voert, is het gebruikelijk dat testen per variant gebeurt, niet één keer voor de hele lijn.

De herkomst van de gegevens moet herleidbaar zijn

De verplichtingen uit de artikelen 38 tot en met 44 van de Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening) verdelen taken tussen fabrikant, importeur en distributeur. Voor het testen van een paspoort betekent dit dat nagegaan wordt van wie elk gegeven komt en of die partij daadwoor ook verantwoordelijk is. Een importeur die celchemie of laadcycli overneemt van een fabrikantsdatasheet, test of die datasheet bij de juiste productversie hoort — vooral bij batterijen die na een revisie of leverancierswissel dezelfde modelnaam behouden.

De koppeling met CE-markering en conformiteit moet kloppen

De artikelen 17 tot en met 20 van de Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening) regelen de conformiteitsbeoordeling en de EU-conformiteitsverklaring. Het paspoort staat niet los van dat traject: testen omvat ook de controle of het paspoort verwijst naar een conformiteitsverklaring die daadwerkelijk bij het product hoort, en niet naar een oudere versie waarvan de technische specificaties inmiddels zijn gewijzigd.

De data moet actueel blijven na livegang

Een paspoort test u niet alleen vóór livegang, maar ook op het moment dat er iets wijzigt: een leverancier past de celchemie aan, een importeur wijzigt de garantietermijn, of een batch krijgt een ander recyclingpercentage. Testen betekent dan controleren of die wijziging ook echt doorkomt in het live paspoort, en niet alleen in het interne dossier.

Waar het misgaat in de praktijk

Een aantal situaties komt geregeld terug bij bedrijven die voor het eerst een paspoort testen.

De QR-code verwijst naar de verkeerde batchversie. Dit gebeurt vooral wanneer een productielijn meerdere batches van dezelfde batterij aanmaakt, en de code op de verpakking niet is bijgewerkt tussen batch één en batch twee.

Velden uit bijlage XIII staan er wel, maar met verouderde waarden. Een laadcyclusgetal dat is overgenomen uit een eerdere testrapportage, terwijl een latere test een ander getal opleverde, is een veelvoorkomend voorbeeld — vooral bij batterijen die tussentijds een technische aanpassing hebben ondergaan.

Het paspoort test goed in de testomgeving, maar breekt bij livegang omdat de hosting-omgeving een andere URL-structuur gebruikt dan waarmee de QR-code is gegenereerd. Dit ontstaat wanneer testen en livegang door verschillende partijen of op verschillende momenten worden uitgevoerd zonder dat de QR-code opnieuw wordt gegenereerd.

Gegevens van de fabrikant en gegevens van de importeur staan naast elkaar in het paspoort zonder dat duidelijk is wie welk gegeven heeft aangeleverd — met als gevolg dat bij een vraag over herkomst niemand meteen kan aanwijzen waar een specifiek gegeven vandaan komt.

Bij een assortiment met een klein aantal varianten wordt één paspoort als sjabloon gebruikt voor meerdere modellen, waarbij vergeten wordt een modelspecifiek veld — zoals capaciteit of afmeting — aan te passen. Dit speelt met name bij kleine oplages waarbij het maken van een paspoort per model niet vanzelfsprekend aanvoelt.

Wat u kunt vastleggen

Voordat een paspoort live gaat, is het gebruikelijk een aantal zaken schriftelijk vast te leggen, zodat een test navolgbaar is en herhaald kan worden bij een volgende batch of modelwijziging:

Een testprotocol waarin staat welke velden uit bijlage XIII zijn gecontroleerd, per batterijtype of -variant.
Een overzicht van wie welk gegeven heeft aangeleverd — fabrikant, importeur of distributeur — zodat de verdeling uit de artikelen 38 tot en met 44 herleidbaar blijft.
Een testlog van de QR-code: gescand op welk exemplaar, op welke datum, met welk resultaat.
Een koppeling tussen het paspoort en de bijbehorende EU-conformiteitsverklaring, zodat bij een wijziging in de conformiteitsbeoordeling ook het paspoort wordt nagelopen.
Een changelog voor wijzigingen na livegang: wat is aangepast, wanneer, en door wie is dat gecontroleerd.
Een vaste verantwoordelijke binnen de organisatie voor het periodiek controleren of het paspoort nog actueel is.

Voor bedrijven die deze stappen nog niet eerder hebben doorlopen, is het overzicht van hoe het batterijpaspoort stap voor stap wordt opgebouwd een logisch vertrekpunt, en geeft een inschatting van de tijd die nodig is om alles op orde te krijgen een beeld van hoeveel ruimte voor testen realistisch is in te plannen vóór de datum waarop het paspoort verplicht wordt. Wie zich ook afvraagt hoe grondig een toezichthouder dit soort gegevens naderhand bekijkt, vindt daar meer over bij wat een toezichthouder vraagt bij een controle op batterijen.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-09-05. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.