Hoe leg ik de batterijchemie vast in het batterijpaspoort?

De batterijchemie is een van de verplichte gegevens in het paspoort

De batterijchemie leg je vast door de samenstelling van de batterij op te nemen als onderdeel van de gegevens die voor het batterijpaspoort worden verzameld, zoals genoemd in bijlage XIII bij Verordening (EU) 2023/1542. Het gaat hierbij om het type batterijchemie — bijvoorbeeld lithium-ion, nikkel-metaalhydride of een andere samenstelling — als herkenbaar gegeven binnen het paspoort, naast andere technische kenmerken zoals capaciteit en herkomst van materialen. Dit gegeven komt in de praktijk van de fabrikant of importeur van de batterij, die als eerste weet welke cellen en materialen zijn verwerkt. Daarnaast staat er, los van het paspoort, ook een eis over de chemische samenstelling op het fysieke etiket van de batterij zelf, geregeld in artikel 13 van dezelfde verordening. Het paspoort en het etiket zijn dus twee aparte plekken waar chemie-informatie terugkomt, met elk hun eigen doel.

Voor wie dit geldt, en waar de grens ligt

Dit onderwerp speelt bij batterijen die onder de digitale-paspoortplicht vallen: EV-batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen (zoals e-bikes en scooters) en industriële batterijen boven 2 kWh. Voor kleinere draagbare batterijen, zoals losse batterijen voor consumentenelektronica, geldt deze paspoortplicht niet op dezelfde manier. Belangrijk is ook wat er niet wordt gevraagd: het paspoort vraagt om de batterijchemie als herkenbaar gegeven, niet om een volledige technische receptuur of exacte mengverhoudingen van de fabrikant. Bedrijfsgeheime productie-informatie hoeft dus niet in het paspoort te verschijnen — het gaat om het niveau van gegevens dat in bijlage XIII wordt opgesomd, niet om alles wat een fabrikant intern vastlegt. Ook vervangt het invullen van dit gegeven in het paspoort niet de aparte etiketteringsplicht van artikel 13; beide staan naast elkaar.

Vanaf wanneer dit verplicht wordt

De verplichting om een digitaal batterijpaspoort te voeren, met daarin onder meer de batterijchemie, gaat gelden vanaf 18 februari 2027. Tot die datum is er geen wettelijke verplichting om dit gegeven via een digitaal paspoort te ontsluiten, al kan het voorbereiden ervan al wel lonen omdat de gegevens vaak toch al ergens bij de fabrikant of importeur liggen. Wat op dit moment al wél geldt, los van de paspoortplicht, is de etiketteringseis uit artikel 13 — die staat op zichzelf en is niet gekoppeld aan de startdatum van het paspoort.

Hoe dit in de praktijk wordt aangepakt

De eerste stap is nagaan welk chemietype de batterij daadwerkelijk heeft — deze informatie komt doorgaans van de celfabrikant of staat al vermeld in technische documentatie die bij import of inkoop wordt meegeleverd. De tweede stap is dit gegeven eenduidig benoemen, zodat het aansluit bij de indeling die in het paspoort wordt gebruikt (bijvoorbeeld een gangbare aanduiding van de chemie in plaats van een interne productcode). De derde stap is dit gegeven, samen met de andere vereiste informatie uit bijlage XIII, aanleveren aan de partij die het paspoort samenstelt en host — in het geval van batpas.eu gebeurt dat op basis van de gegevens die de fabrikant of importeur aanlevert. Een aandachtspunt daarbij: als een product in meerdere batchgroottes of celvarianten wordt geleverd, is het van belang om per variant helder te hebben welke chemie erbij hoort, zodat het paspoort bij het juiste product de juiste chemie toont. Tot slot is het verstandig om te controleren of de chemie-aanduiding op het etiket (volgens artikel 13) en die in het paspoort met elkaar overeenkomen, zodat er geen tegenstrijdige informatie ontstaat tussen het fysieke product en de digitale gegevens.

De wettelijke basis: bijlage XIII en artikel 13

Dat de batterijchemie in het paspoort thuishoort, volgt uit bijlage XIII van Verordening (EU) 2023/1542, waarin de gegevens worden opgesomd die het batterijpaspoort moet bevatten. Dat er daarnaast een aparte eis bestaat over chemische samenstelling op het etiket van de batterij zelf, volgt uit artikel 13 van dezelfde verordening, dat de etikettering en markering van batterijen regelt. Voor de precieze formulering en indeling van deze gegevens is de officiële tekst van de verordening de aangewezen bron, aangezien de exacte bewoording bepalend is voor hoe een gegeven wordt ingedeeld en beoordeeld.

Wie nu al wil beginnen, kan het beste starten met het verzamelen van de technische documentatie waarin de celchemie van het product staat vermeld, en nagaan of het huidige etiket al voldoet aan de eisen van artikel 13. Die gegevens vormen de basis waarmee later, bij het samenstellen van het digitale paspoort, snel en zonder gedoe verder gebouwd kan worden.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

De batterijchemie is een van de gegevens die volgens bijlage XIII van de Verordening (EU) 2023/1542 in het batterijpaspoort thuishoren. Het gaat om de aanduiding van het type chemie waarop de batterij is gebaseerd — bijvoorbeeld lithium-ijzerfosfaat, lithium-nikkel-mangaan-kobalt of een loodzuurvariant. Dat lijkt eenvoudig, maar in de praktijk komen er drie afzonderlijke verplichtingen bij kijken.

De chemie correct benoemen

De aanduiding van de batterijchemie moet overeenkomen met wat er werkelijk in de cel zit, en niet met een marketingnaam of een verzamelterm die de fabrikant intern gebruikt. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit meestal dat iemand de technische documentatie van de celfabrikant erbij moet pakken — vaak een datasheet in het Engels of Chinees — en de chemie-aanduiding daaruit overneemt in de vorm die de verordening verwacht. Bij samengestelde batterijen met meerdere celtypes (bijvoorbeeld in grotere industriële toepassingen) is het nodig om vast te stellen of er één dominante chemie is of dat meerdere chemieën apart vermeld moeten worden.

De aanduiding laten aansluiten op de etikettering

Artikel 13 van de Verordening (EU) 2023/1542 stelt eisen aan de etikettering en markering van batterijen, waaronder informatie over de samenstelling. De chemie-aanduiding in het paspoort en die op het fysieke etiket horen bij elkaar te passen. Voor een importeur die batterijen van meerdere leveranciers afneemt, betekent dit dat er een controlestap nodig is: klopt wat op de doos of het typeplaatje staat met wat in het paspoort wordt ingevoerd? Bij afwijkingen — bijvoorbeeld omdat een leverancier tussentijds van cel is gewisseld zonder het typenummer aan te passen — ontstaat een discrepantie die vóór publicatie moet worden opgelost.

De chemie herkenbaar koppelen aan andere paspoortgegevens

De batterijchemie staat niet los van de rest van het paspoort. Ze hangt samen met welke gevaarlijke stoffen er gemeld moeten worden, met de manier waarop de materiaalsamenstelling wordt opgegeven, en met de wijze waarop het aandeel gerecycleerd kobalt, lithium, nikkel en lood wordt aangetoond. Voor een bedrijf dat het paspoort laat samenstellen op basis van leveranciersgegevens betekent dit dat de chemie-aanduiding als vast ankerpunt dient: alle andere technische gegevens moeten daarmee consistent zijn. Een paspoort waarin de chemie "lithium-ijzerfosfaat" vermeldt, maar waarin de gevaarlijke-stoffenlijst kobaltverbindingen noemt die bij dat type chemie niet passen, roept vragen op.

Waar het misgaat in de praktijk

Een importeur van e-bikeaccu's neemt de chemie-aanduiding over uit de webshoptekst van de leverancier, terwijl de daadwerkelijke celspecificatie een andere samenstelling vermeldt. De webshoptekst is geschreven voor verkoop, niet voor technische nauwkeurigheid, en de twee bronnen komen niet overeen.

Een scooterhandel werkt met meerdere accupacks die uitwendig identiek zijn maar van verschillende celleveranciers komen. Omdat de typeaanduiding op de buitenkant hetzelfde is, wordt aangenomen dat de chemie ook hetzelfde is — terwijl de leverancier tussentijds van cel is gewisseld.

Een machinebouwer die industriële batterijpacks boven 2 kWh samenstelt uit ingekochte modules, gebruikt voor elk paspoort dezelfde generieke chemie-aanduiding, ook wanneer verschillende modules in de praktijk verschillende celchemieën bevatten.

Bij een fabrikant wordt de chemie-aanduiding wél correct vastgelegd bij de eerste invoer, maar niet bijgewerkt wanneer de celleverancier later wisselt. Dit raakt ook de vraag hoe actueel de gegevens in het batterijpaspoort moeten zijn — een chemie-aanduiding is geen eenmalige invoer, maar een gegeven dat wordt geraakt door elke wijziging in de toeleveringsketen.

Een bedrijf vermeldt de chemie in het paspoort in een andere notatie dan op het fysieke etiket — bijvoorbeeld een afkorting in het paspoort tegenover een voluit geschreven naam op het etiket — waardoor bij controle niet direct duidelijk is of het om dezelfde batterij gaat.

Wat u kunt vastleggen

De technische datasheet van de celfabrikant, met daarin de chemie-aanduiding zoals de fabrikant die zelf hanteert.
Een interne vertaaltabel of naamgevingsconventie die de fabrikantterm koppelt aan de aanduiding die in het paspoort wordt gebruikt, zodat verschillende medewerkers dezelfde chemie op dezelfde manier benoemen.
Correspondentie of inkoopdocumentatie waarin een celwissel bij een leverancier is vastgelegd, inclusief de datum waarop dit is doorgevoerd in het paspoort.
Een vergelijking tussen de chemie-aanduiding op het fysieke etiket (conform artikel 13 van de Verordening (EU) 2023/1542) en de aanduiding in het paspoort, als controlestap vóór publicatie.
Een overzicht per productlijn of typenummer van welke chemie erin zit, vooral bij bedrijven die meerdere varianten van hetzelfde uiterlijke model voeren.
Een aantekening over de samenhang tussen de chemie-aanduiding en de gemelde gevaarlijke stoffen, zodat een controleur in één oogopslag ziet dat beide gegevens bij elkaar passen.

Voor een breder overzicht van welke gegevens naast de chemie nog meer verplicht zijn, is de pagina over welke gegevens er precies in het batterijpaspoort moeten staan een geschikt vertrekpunt.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.