Hoe toon ik het aandeel gerecycleerd kobalt, lithium, nikkel en lood aan?

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

Het aandeel gerecycled kobalt, lithium, nikkel en lood benoemen

Artikel 8 van de Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening) verplicht tot het vermelden van het percentage gerecycled materiaal dat afkomstig is uit productie- en verbruiksafval, per batterij of per batterijmodel, voor deze vier stoffen. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit in de praktijk dat er een cijfer per stof beschikbaar moet zijn, niet alleen een kwalitatieve bewering als "bevat gerecycled materiaal". Wie batterijen importeert of samenstelt uit cellen van een toeleverancier, is voor dit cijfer afhankelijk van wat die toeleverancier kan aanleveren — en dat gegeven moet ergens vastliggen voordat het paspoort wordt samengesteld.

Het cijfer herleidbaar houden naar een bron

Een percentage alleen is niet voldoende als niet duidelijk is waar het vandaan komt. De gegevens die in het batterijpaspoort moeten staan, zijn beschreven in bijlage XIII van de Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening), en het aandeel gerecycled materiaal is daar één van de posten naast andere materiaalgegevens. Dat roept meteen de vraag op hoe dit zich verhoudt tot de gegevens over de materialen in een batterij die precies moeten worden opgegeven — het aandeel gerecycled materiaal is een aanvulling op de materiaalsamenstelling, geen vervanging ervan. Beide gegevens moeten naast elkaar bestaan in het paspoort.

Het onderscheid maken tussen productieafval en verbruiksafval

De verordening spreekt over gerecycled materiaal uit productieafval én uit verbruiksafval (post-consumer recyclaat). Dit onderscheid is relevant omdat het iets zegt over de herkomst van het materiaal: resten uit een productieproces zijn iets anders dan materiaal dat is teruggewonnen uit afgedankte batterijen. Voor een bedrijf dat cellen inkoopt bij verschillende leveranciers kan dit betekenen dat het aandeel per leverancier en per levering kan verschillen, en dat een gemiddeld cijfer niet zonder toelichting bruikbaar is voor één specifiek batterijmodel.

Het cijfer actueel houden per model of productiebatch

Omdat het aandeel gerecycled materiaal afhankelijk is van de betreffende productie, ligt het niet vast voor de hele levensduur van een productlijn. Dit raakt de vraag hoe vaak de gegevens in het batterijpaspoort moeten worden bijgewerkt — een wijziging in de toeleveringsketen of in het recyclingpercentage van een leverancier kan gevolgen hebben voor het cijfer dat in een lopend of nieuw paspoort wordt opgenomen.

Waar het misgaat in de praktijk

Een schatting wordt als hard cijfer gepresenteerd. Een importeur krijgt van de celfabrikant een algemene marketingclaim ("30% gerecycled materiaal") zonder onderliggende specificatie per stof, en neemt dat cijfer over als was het een gemeten waarde voor kobalt, lithium, nikkel en lood afzonderlijk.

Het cijfer wordt niet per stof uitgesplitst. Er wordt één percentage genoemd voor "gerecycled materiaal" in het algemeen, terwijl de verplichting vraagt om een aandeel per afzonderlijke stof — kobalt, lithium, nikkel en lood hebben elk hun eigen cijfer nodig.

De herkomst van het cijfer is niet meer te achterhalen. Een half jaar na het samenstellen van het paspoort wordt gevraagd waar het percentage op gebaseerd was, en niemand in het bedrijf kan nog aanwijzen welk document, welke leveranciersverklaring of welke berekening aan de basis lag.

Een gemiddeld cijfer wordt toegepast op een individueel batterijmodel. Een handelaar gebruikt een sectorgemiddelde of een cijfer van een vergelijkbaar model, omdat de eigen leverancier geen exact percentage kan aanleveren voor de specifieke batch.

Wijzigingen bij de leverancier worden niet doorgevoerd in bestaande paspoorten. De toeleveringsketen verandert — een nieuwe grondstofbron, een ander recyclingpercentage — maar het al gepubliceerde paspoort blijft het oude cijfer tonen.

Wat u kunt vastleggen

• Een leveranciersverklaring per stof, waarin de celfabrikant of grondstofleverancier het aandeel gerecycled materiaal voor kobalt, lithium, nikkel en lood afzonderlijk specificeert, inclusief een aanduiding of het productieafval of verbruiksafval betreft.
• Een document dat het verschil tussen schatting en gemeten waarde markeert, zodat bij een controle duidelijk is welk cijfer op welke basis is aangeleverd en welke onzekerheid daarbij hoort.
• Een koppeling tussen het percentage en een specifiek batterijmodel of productiebatch, zodat een cijfer niet losstaat van de partij waarop het van toepassing is.
• Een overzicht van wanneer een leverancier voor het laatst een cijfer heeft aangeleverd, als basis voor het beoordelen of een update nodig is bij een nieuwe levering of contractwijziging.
• Een dossier waarin het aandeel gerecycled materiaal wordt gekoppeld aan de bredere materiaalsamenstelling, zodat deze twee gegevens — die apart maar wel samenhangend in bijlage XIII van de Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening) staan — niet los van elkaar in verschillende systemen belanden.
• Een sjabloon voor de leveranciersvraag, om bij elke nieuwe toeleverancier of celpartij dezelfde vragen te stellen over herkomst, meetmethode en percentage, zodat de gegevens onderling vergelijkbaar blijven.

Wie zich afvraagt hoe dit percentage zich verhoudt tot andere verplichte gegevens in het paspoort, zoals de prestatie- en duurzaamheidsgegevens die verplicht zijn of de bredere vraag welke gegevens er precies in het batterijpaspoort moeten staan, doet er goed aan het aandeel gerecycled materiaal niet als een geïsoleerd cijfer te behandelen, maar als onderdeel van een dossier dat de hele materiaalherkomst van de batterij dekt.