Wat doe ik als een batterij moet worden teruggeroepen?

Wie eerst aan zet is bij een terugroepactie

Bij een terugroepactie ligt het initiatief bij de marktdeelnemer die de batterij in de handel heeft gebracht of verhandelt: die neemt corrigerende maatregelen zodra blijkt dat een batterij niet aan de batterijenverordening voldoet, of een risico vormt voor veiligheid, gezondheid of milieu. Dat kan de fabrikant zijn, maar ook de importeur of distributeur, afhankelijk van wie het probleem ontdekt of erop wordt gewezen. Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening), artikelen 79 tot en met 84 beschrijft wat onder "non-conformiteit" en "een batterij die een risico vormt" valt, en welke stappen daarbij horen: het informeren van de bevoegde markttoezichtautoriteit, het beperken of stopzetten van het op de markt aanbieden, en waar nodig het terugroepen van batterijen die al bij eindgebruikers zijn. Artikelen 38 tot en met 44 verdelen die taken over de rollen in de keten — fabrikant, gemachtigde, importeur en distributeur — en wie welke stap zet, hangt af van waar het probleem wordt vastgesteld.

Voor wie en voor welke situaties dit geldt

Dit geldt voor iedereen die batterijen binnen de reikwijdte van de verordening in de EU op de markt brengt of verhandelt: EV-batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen en industriële batterijen boven 2 kWh, en dus ook voor de importeurs en handelaren die batpas.eu bedient. De verordening onderscheidt twee situaties. Non-conformiteit betekent dat de batterij niet voldoet aan een eis uit de verordening — denk aan ontbrekende of onjuiste documentatie, een verkeerde CE-markering of een onvolledig digitaal paspoort. Een batterij die een risico vormt is iets anders: een gevaar voor veiligheid, gezondheid of milieu, ongeacht of verder aan de papieren voldaan is. Beide situaties leiden tot corrigerende maatregelen, maar niet automatisch tot een volledige terugroepactie bij eindgebruikers — dat is het zwaarste middel en wordt ingezet wanneer stopzetten of aanpassen van het aanbod alleen niet volstaat om het risico weg te nemen. Dit stuk gaat niet over algemene productveiligheidswetgeving buiten de batterijenverordening, en ook niet over een vrijwillige terugroepactie die om commerciële redenen wordt uitgevoerd zonder dat er sprake is van non-conformiteit of risico.

Vanaf welk moment de verplichting ontstaat

Voor deze verplichting geldt geen toekomstige startdatum zoals de 18 februari 2027 die voor het digitaal batterijpaspoort geldt. De plicht om corrigerende maatregelen te nemen ontstaat op het moment dat een marktdeelnemer vaststelt, of gegronde reden heeft om aan te nemen, dat een batterij niet conform is of een risico vormt. Dat kan nu al spelen, ook voordat het paspoort verplicht is, omdat de verordening ook eisen bevat die al eerder gelden. De aangeleverde bronnen noemen geen apart ingangsmoment voor de artikelen over risicobatterijen en corrigerende maatregelen; ze beschrijven een doorlopende verplichting die geldt zolang een marktdeelnemer batterijen in de EU op de markt aanbiedt. Tot het moment waarop een concreet probleem wordt vastgesteld, verandert er niets — deze verplichting is dus niet iets om op een kalenderdatum te plannen, maar iets dat in werking treedt zodra zich een aanleiding voordoet.

Wat dit in de praktijk betekent, stap voor stap

Eerst wordt bepaald welke rol van toepassing is: fabrikant, importeur of distributeur, want artikelen 38 tot en met 44 leggen niet bij iedereen dezelfde taak neer. Daarna volgen de stappen die in de praktijk meestal in deze volgorde lopen. Ten eerste wordt beoordeeld of het gaat om non-conformiteit, een risico, of beide, en hoe ernstig dat is. Ten tweede wordt het op de markt aanbieden van de betrokken batterijen stopgezet of beperkt, zodat het probleem zich niet verder verspreidt. Ten derde wordt de bevoegde markttoezichtautoriteit geïnformeerd, met een omschrijving van het probleem en de genomen of geplande maatregelen. Ten vierde worden andere marktdeelnemers in de keten geïnformeerd — een importeur die het probleem ontdekt informeert de fabrikant, een distributeur informeert de importeur, en zo verder door de keten. Ten vijfde wordt beoordeeld of eindgebruikers al een betrokken batterij hebben ontvangen, en zo ja, worden zij geïnformeerd en wordt een oplossing aangeboden zoals herstel, vervanging of terugname. Tot slot worden de genomen maatregelen gedocumenteerd, zodat aantoonbaar is welke stappen wanneer zijn gezet. Voor wie via batpas.eu een digitaal productpaspoort laat opstellen, komt daar een specifiek punt bij: als het probleem samenhangt met onjuiste of onvolledige gegevens in het paspoort zelf, wordt die informatie gecorrigeerd zodat de QR-datadrager weer naar juiste gegevens verwijst.

De wettelijke basis: artikelen 38-44 en 79-84

Wat non-conformiteit en risico precies inhouden, en welke corrigerende maatregelen daarbij horen — stopzetten, terughalen, terugroepen, informeren van autoriteiten — staat in Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening), artikelen 79 tot en met 84. Welke marktdeelnemer welke verplichting draagt, of dat nu de fabrikant, de gemachtigde, de importeur of de distributeur is, volgt uit artikelen 38 tot en met 44 van dezelfde verordening, die de rolverdeling in de toeleveringsketen vastleggen.

Wie nu te maken heeft met een vermoeden van non-conformiteit of een risico bij een batterij, begint met het vastleggen van wat er precies mis is en met wie in de keten dat gedeeld moet worden. De volledige tekst van artikelen 38 tot en met 44 en 79 tot en met 84 van de batterijenverordening staat in de EUR-Lex-bron hieronder en beschrijft precies welke stap bij welke rol hoort.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

Een terugroepactie begint meestal niet met een brief van een toezichthouder, maar met een signaal: een klacht, een defectmelding, een storingspatroon dat bij meerdere afnemers opduikt. Vanaf het moment dat duidelijk wordt dat een batterij niet aan de eisen voldoet of een risico vormt, gelden er verplichtingen voor de marktdeelnemer die de batterij in de handel heeft gebracht — en vaak ook voor de partijen daarna in de keten. Dit staat beschreven in de artikelen 79 tot en met 84 en in de artikelen 38 tot en met 44 van de Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening), die de verplichtingen van fabrikanten, importeurs en distributeurs regelen.

Beoordelen of er sprake is van non-conformiteit of risico

Wanneer een signaal binnenkomt, is de eerste stap vaststellen of de batterij daadwerkelijk niet aan de eisen voldoet, of een risico vormt voor gezondheid, veiligheid of milieu. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit praktisch dat er iemand moet zijn die dit soort signalen ontvangt, weegt en escaleert — vaak de kwaliteitsmedewerker of de persoon die ook de technische documentatie beheert. Zonder een vast aanspreekpunt blijft een klacht te lang op de stapel liggen voordat iemand de ernst ervan onderkent.

Corrigerende maatregelen nemen

Als eenmaal vaststaat dat een batterij niet conform is, volgen corrigerende maatregelen: dit kan gaan van het aanpassen van de productie, tot het uit de handel nemen van voorraad, tot een volledige terugroepactie bij de eindgebruiker. Welke maatregel passend is, hangt af van de aard en ernst van het probleem. Voor bedrijven die batterijen importeren of assembleren is dit vaak de fase waarin logistiek, klantenservice en techniek gelijktijdig moeten schakelen — en waarin blijkt of de eigen administratie op orde is. Wie niet snel kan achterhalen welke batches waar zijn geleverd, verliest tijd die niet meer in te halen is.

Informeren van de bevoegde autoriteiten

Naast het nemen van maatregelen geldt een informatieverplichting richting de bevoegde autoriteiten. Voor een middelgroot bedrijf betekent dit dat er iemand moet weten welke autoriteit dat is, en wat er gemeld moet worden. Dit is niet iets om bij het eerste incident nog uit te zoeken — de vraag "wie bellen we" is een vraag die vóór een terugroepactie beantwoord moet zijn, niet erna.

Doorgeven van informatie in de keten

Marktdeelnemers hebben ook verplichtingen naar elkaar: een importeur die van een fabrikant hoort dat een batterij niet conform is, geeft dit door aan de partijen waar hij zelf aan heeft geleverd, en andersom kan een distributeur die zelf iets signaleert dit terug moeten melden. Voor een bedrijf dat zowel batterijen importeert als doorverkoopt aan installateurs of retailers, betekent dit dat er twee kanten op gecommuniceerd moet worden: naar de leverancier toe en naar de eigen afnemers toe. Wie hier geen vaste route voor heeft, ontdekt tijdens een terugroepactie dat niemand weet wie welke informatie naar wie moet sturen.

Medewerking verlenen aan de toezichthouder

Bij een terugroepactie die zichtbaar wordt voor de toezichthouder, geldt een verplichting tot medewerking: gevraagde documentatie aanleveren, herkomst en distributie van de batterij kunnen aantonen, en aangeven welke maatregelen genomen zijn. Dit sluit aan bij wat ook buiten een terugroepactie relevant is — zie wat een toezichthouder vraagt bij een controle op batterijen. Een bedrijf dat deze documentatie al gestructureerd bijhoudt, hoeft tijdens een terugroepactie niet onder tijdsdruk dossiers te reconstrueren.

Waar het misgaat in de praktijk

Een eerste terugkerend probleem is dat een klachtenpatroon niet als zodanig wordt herkend: losse meldingen komen bij verschillende mensen binnen (klantenservice, verkoop, techniek) en worden niet met elkaar in verband gebracht, waardoor een signaal dat eigenlijk om actie vraagt weken blijft liggen.

Een tweede situatie is een gebrekkige tracering: een bedrijf weet dat er een probleem is met een bepaalde batch, maar kan niet snel achterhalen welke klanten die batch hebben ontvangen, omdat batchnummers niet consequent zijn vastgelegd bij verkoop of levering.

Een derde situatie doet zich voor bij batterijen die al langere tijd in voorraad liggen op het moment dat een probleem aan het licht komt — zie ook wat te doen met batterijen die al in voorraad liggen. Onduidelijkheid over wie verantwoordelijk is voor die voorraad, de importeur of de partij die inmiddels heeft doorverkocht, vertraagt de beslissing over corrigerende maatregelen.

Een vierde situatie speelt bij tweedehands of gereviseerde batterijen: wanneer een batterij een tweede leven heeft gekregen, is niet altijd duidelijk wie op dat moment als marktdeelnemer optreedt en dus welke verplichtingen bij een terugroepactie op wie rusten — dit raakt de vragen die ook aan bod komen bij tweedehands en gereviseerde batterijen en bij een batterij een tweede leven geven.

Een vijfde situatie is dat de melding aan de bevoegde autoriteit wordt uitgesteld omdat intern nog wordt gediscussieerd over de ernst van het probleem, terwijl het uitstellen van die beoordeling zelf al vertraging in de hele reactie veroorzaakt.

Wat u kunt vastleggen

Een vast aanspreekpunt en een vaste route voor klachten en storingsmeldingen, zodat signalen niet verspreid blijven liggen bij verschillende afdelingen.
Een overzicht van batchnummers en leveringen per klant, zodat bij een terugroepactie snel duidelijk is welke batterijen waar zijn terechtgekomen.
Een vastgelegde afspraak over welke bevoegde autoriteit gecontacteerd wordt en op welk moment, zodat dit niet tijdens een incident nog uitgezocht moet worden.
Sjablonen voor de melding aan leveranciers en afnemers in de keten, zodat de informatieplicht naar boven en naar onder in de keten niet ad hoc wordt ingevuld.
Een dossier per batterijtype met technische documentatie en conformiteitsgegevens, vergelijkbaar met wat wordt opgebouwd bij het stap voor stap samenstellen van het batterijpaspoort, zodat deze gegevens ook bij een terugroepactie direct beschikbaar zijn.
Een overzicht van wie in de keten als marktdeelnemer optreedt bij batterijen die een tweede leven krijgen, zodat verantwoordelijkheden bij een terugroepactie niet vooraf al onduidelijk zijn.
Een testmoment vóór livegang van het digitale paspoort waarin ook wordt nagegaan of batch- en leveringsgegevens correct zijn gekoppeld — zie batterijpaspoort testen voor livegang — zodat deze gegevens bij een terugroepactie ook echt terug te vinden zijn.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.