Wie mag welke gegevens uit het batterijpaspoort inzien?

Drie niveaus van inzage: publiek, toezicht en belanghebbenden

Niet iedereen die het batterijpaspoort opent, ziet dezelfde gegevens: het paspoort kent verschillende toegangsniveaus, oplopend van vrij toegankelijk voor iedereen tot afgeschermd voor een beperkte groep partijen. Wie de QR-code op een batterij scant, komt terecht op een informatielaag die voor het brede publiek is bedoeld — denk aan algemene productinformatie en prestatiegegevens. Daarnaast bestaat een laag met gegevens die alleen toegankelijk zijn voor partijen met een aantoonbaar belang bij die informatie, zoals toezichthoudende autoriteiten, aangemelde instanties, douane, en marktdeelnemers die verderop in de keten met de batterij te maken krijgen (bijvoorbeeld bij reparatie, hergebruik of recycling). Deze indeling is geen keuze van het platform of van de partij die het paspoort samenstelt, maar volgt uit de systematiek van de batterijenverordening zelf, die per gegevenscategorie bepaalt wie daarbij mag.

Voor wie dit geldt, en waar het niet over gaat

Deze toegangsstructuur geldt voor het digitale batterijpaspoort zoals dat verplicht wordt voor de batterijen die onder de verordening vallen: EV-batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen en industriële batterijen boven de 2 kWh. De regeling gaat over wie welke gegevens binnen het paspoort mag inzien — niet over de vraag wie de batterij fysiek mag openen, repareren of demonteren, en ook niet over gegevensbescherming in de zin van de AVG. Persoonsgegevens vallen sowieso buiten deze systematiek; die horen niet thuis in een productpaspoort en de toegangsniveaus van het paspoort zeggen daar niets over. Ook bedrijfsvertrouwelijke informatie, zoals fabricagegeheimen, is een aparte categorie: die hoort niet zomaar in de openbare laag van het paspoort terecht te komen, ongeacht wie er verder toegang heeft tot andere onderdelen.

Vanaf 18 februari 2027, tot die tijd geen verplichting

De verplichting om een batterijpaspoort te voeren — en daarmee ook de verplichting om de toegangsniveaus in te richten zoals de verordening voorschrijft — gaat gelden vanaf 18 februari 2027. Tot die datum is er geen wettelijke verplichting om een paspoort met gelaagde toegang te hebben. Wat wél al vaststaat, is de tekst van de verordening zelf: artikel 77 en artikel 78 van Verordening (EU) 2023/1542 leggen nu al vast hoe het paspoort en de toegang daartoe eruit moeten zien zodra de verplichting ingaat. Wie nu al met een importeur of fabrikant werkt aan de opbouw van een paspoort, bouwt dus tegen een vaststaand kader aan, ook al is de inzet ervan nog niet verplicht.

Hoe dit in de praktijk uitpakt voor wie een paspoort laat samenstellen

Voor een importeur of handelaar die een batterijpaspoort laat opstellen, begint dit met het scheiden van gegevens naar categorie: welke informatie is bedoeld voor de eindgebruiker of consument die de QR-code scant, en welke informatie is alleen relevant voor partijen verderop in de keten, zoals een recycler of een toezichthouder. Die scheiding bepaalt namelijk hoe het paspoort technisch wordt ingericht — niet elke gegevensset hoort achter dezelfde QR-code met dezelfde openheid. Vervolgens is het van belang om na te gaan welke gegevens uit de eigen administratie (van fabrikant of importeur) tot de vertrouwelijke categorie horen en dus niet in de publieke laag thuishoren, ook al zijn ze wel onderdeel van het paspoort. Wie het paspoort laat hosten door een derde partij, doet er goed aan te vragen hoe die partij de toegangsniveaus technisch scheidt: wordt de publieke laag echt gescheiden gehouden van de laag voor belanghebbenden, en hoe wordt vastgesteld of iemand tot die laatste groep behoort. Dat is een praktische vraag die nu al te beantwoorden is, ook zonder dat de verplichting al geldt.

Waar dit uit volgt: artikel 77 en artikel 78

De verplichting tot een batterijpaspoort en de indeling van gegevens naar toegankelijkheid — publiek, en beperkt tot partijen met een legitiem belang zoals toezichthouders en marktdeelnemers in de waardeketen — staat in artikel 77 van Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening). Artikel 78 van dezelfde verordening gaat over het technisch ontwerp en de werking van het paspoort, en daarmee over hoe die toegangsniveaus technisch worden vormgegeven, bijvoorbeeld via de QR-datadrager en de onderliggende systemen. Samen vormen deze twee artikelen de basis voor zowel de inhoud (wie mag wat zien) als de vorm (hoe dat technisch geregeld wordt) van het batterijpaspoort.

Wie nu al wil nagaan welke gegevens straks in welke laag van het paspoort terechtkomen, kan dat het beste doen aan de hand van de eigen productgegevens: leg vast welke informatie nu al bij de fabrikant of importeur beschikbaar is, en bespreek met de partij die het paspoort samenstelt hoe die gegevens worden ingedeeld naar toegankelijkheid. Voor de precieze, actuele tekst van de artikelen 77 en 78 is de officiële publicatie in het EUR-Lex-register de aangewezen bron.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Het batterijpaspoort is geen document met één toegangsniveau. Sommige gegevens zijn voor iedereen die de QR-code scant, andere alleen voor een beperkte groep partijen met een gerechtvaardigd belang. Die gelaagdheid staat aan de basis van artikel 77 van de Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening), en wordt technisch uitgewerkt in artikel 78. Voor een bedrijf dat het paspoort laat samenstellen, is dit onderscheid relevant: het bepaalt namelijk mede welke gegevens wél en welke niet vrij zichtbaar worden voor concurrenten, klanten en toezicht.

Wat er van u wordt verwacht

Onderscheid maken tussen publieke en beperkte toegang

Het paspoort kent gegevens die voor het grote publiek toegankelijk zijn — denk aan algemene productinformatie en veiligheidsinformatie — en gegevens die alleen zichtbaar zijn voor specifiek aangewezen partijen, zoals marktdeelnemers, aangemelde instanties, of autoriteiten belast met markttoezicht. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit dat bij het aanleveren van gegevens aan het platform vooraf duidelijk moet zijn welk gegeven in welke categorie valt. Dat is niet altijd een technische keuze; het raakt ook de vraag welke informatie een bedrijf liever niet breed gedeeld ziet.

Zorgen dat gevoelige informatie niet onbedoeld openbaar wordt

Niet alles wat in het paspoort staat, is bedoeld voor iedereen. Sommige gegevens, zoals exacte samenstelling of leveranciersdetails, kunnen concurrentiegevoelig zijn. Een bedrijf dat het paspoort laat samenstellen, doet er goed aan om vooraf te bepalen welke gegevens onder de noemer vertrouwelijk vallen en welke publiek toegankelijk moeten zijn. Meer over dat onderscheid staat beschreven op de pagina over of bedrijfsgevoelige gegevens openbaar gemaakt moeten worden.

Toegang laten aansluiten op de rol van de gebruiker

Wie het paspoort raadpleegt, krijgt een ander beeld te zien afhankelijk van de rol: een consument die de QR-code scant ziet iets anders dan een recycler die de batterij aan het einde van de levensduur verwerkt, of een toezichthouder die controleert of aan de verplichtingen is voldaan. Voor een bedrijf betekent dit dat de gegevens die worden aangeleverd, zodanig gestructureerd moeten zijn dat het systeem die rolgebonden weergave ook kan waarmaken. Dat raakt bijvoorbeeld de gegevens over inzameling en recycling, die vooral relevant zijn voor partijen die de batterij aan het einde van de levensduur verwerken, en minder voor de gemiddelde eindgebruiker.

Actualiteit van de gegevens waarborgen, ongeacht wie kijkt

Onafhankelijk van wie toegang heeft, moet de informatie die zichtbaar is up-to-date zijn. Een toezichthouder die inzage heeft in gegevens die niet meer overeenkomen met de werkelijke staat van de batterij, schiet daar weinig mee op. Hoe vaak gegevens moeten worden bijgewerkt en wie daar verantwoordelijk voor is, staat toegelicht op de pagina over hoe actueel de gegevens in het batterijpaspoort moeten zijn.

Waar het misgaat in de praktijk

Een importeur van e-bikeaccu's levert alle gegevens in één bestand aan, zonder onderscheid te maken tussen wat publiek en wat beperkt toegankelijk moet zijn. Het platform kan dan niet automatisch bepalen welke velden achter een toegangsdrempel moeten, met als risico dat gevoelige informatie standaard breed zichtbaar wordt.

Een fabrikant van industriële batterijen gaat ervan uit dat het paspoort alleen door de eigen klant wordt bekeken, en verstrekt daarom geen aparte instructie over wie binnen de keten (recycler, toezichthouder, volgende eigenaar) welke gegevens nodig heeft. Bij verkoop van de batterij aan een derde partij ontstaat dan onduidelijkheid over wie welke informatie mag raadplegen.

Een machinebouwer neemt aan dat de exacte materiaalsamenstelling automatisch vertrouwelijk blijft, zonder dit expliciet te markeren bij aanlevering. Omdat dat onderscheid niet is vastgelegd, komt de informatie terecht in het deel van het paspoort dat voor iedereen zichtbaar is.

Een batterijhandelaar wisselt van softwareleverancier voor de eigen productadministratie en levert de nieuwe dataset aan zonder de eerder gemaakte afspraken over toegangsniveaus opnieuw te specificeren. Het resultaat is dat gegevens die eerder beperkt toegankelijk waren, bij de nieuwe aanlevering als openbaar worden behandeld.

Een scooterimporteur gaat ervan uit dat het aanleveren van gegevens aan het platform automatisch betekent dat toezichthouders er ook toegang tot hebben, zonder te verifiëren of dat inderdaad zo is ingericht — met als gevolg onduidelijkheid op het moment dat een controle plaatsvindt.

Wat u kunt vastleggen

Een overzicht van welke gegevens uit het paspoort onder "publiek toegankelijk" vallen en welke onder "beperkte toegang", per productcategorie.
Een interne afspraak over wie binnen het bedrijf verantwoordelijk is voor het markeren van vertrouwelijke gegevens bij aanlevering aan het platform.
Documentatie van de onderbouwing waarom bepaalde gegevens als bedrijfsgevoelig worden aangemerkt, zodat dit bij een vraag van een toezichthouder kan worden toegelicht — zie ook de sjablonen op de pagina over het beschermen van bedrijfsgevoelige gegevens.
Een vaste procedure voor het bijwerken van gegevens, inclusief wie daarvoor verantwoordelijk is en op welk moment dat gebeurt.
Een overzicht van de gegevenscategorieën die in het paspoort moeten staan, zodat bij het bepalen van toegangsniveaus geen categorie wordt vergeten — de basis daarvoor staat op de pagina over welke gegevens er in het batterijpaspoort moeten staan.
Een afspraak met de eigen IT- of dataleverancier over hoe rolgebonden toegang technisch wordt geborgd wanneer gegevens worden aangeleverd aan het platform.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.