Welke gegevens over inzameling en recycling horen in het batterijpaspoort?

Recyclinginstructies en inzamelgegevens horen in het paspoort

Het batterijpaspoort bevat informatie die de inzameling en verwerking van een batterij aan het einde van de levensduur ondersteunt: waar en hoe de batterij wordt ingeleverd, welke materialen erin zitten die relevant zijn voor demontage en recycling, en welke veiligheidsaspecten daarbij spelen. Dit is geen losstaand hoofdstuk achteraf, maar een vast onderdeel van de gegevensset die bijlage XIII bij de batterijenverordening voorschrijft. De gedachte erachter is dat een recycler, inzamelaar of sloper de batterij niet hoeft te openen of te testen om te weten wat erin zit — die informatie staat al klaar via de QR-code op de batterij.

Voor wie dit geldt en welke gegevens erbuiten vallen

Deze gegevensverplichting geldt voor de batterijen waarvoor het paspoort verplicht wordt: EV-batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen (denk aan e-bikes en scooters) en industriële batterijen boven 2 kWh. Voor deze categorieën beschrijft bijlage XIII welke gegevens over samenstelling, gevaarlijke stoffen en behandeling in het paspoort thuishoren. Het gaat daarbij om informatie die de afvalfase raakt — dus over demontage, opslag en verwerking — niet om de operationele inzamelsystemen zelf. De feitelijke inzamelpunten, doelstellingen voor inzamelpercentages en de organisatie van take-backschema's zijn geregeld in de artikelen 59 tot en met 62 van de batterijenverordening, en die twee sporen lopen naast elkaar: het paspoort documenteert de batterij, de artikelen 59-62 regelen het systeem waarin die batterij wordt ingezameld. Gegevens over de individuele inzamelroute van één specifieke batterij (welke producent bij welke gemeente is aangesloten, bijvoorbeeld) horen niet in het paspoort zelf, maar bij de administratie van de producentenverantwoordelijkheid.

Vanaf wanneer dit verplicht is

Het batterijpaspoort wordt verplicht vanaf 18 februari 2027. Tot die datum bestaat er geen verplichting om deze gegevens via een digitaal paspoort met QR-code beschikbaar te stellen, al kunnen fabrikanten en importeurs er wel al mee starten. De onderliggende verplichtingen rond inzameling uit de artikelen 59 tot en met 62 kennen een eigen regime en lopen niet automatisch gelijk met de paspoortdatum — wie zich hierop wil voorbereiden, doet er goed aan beide sporen apart te volgen in plaats van aan te nemen dat de ene verplichting de andere vervangt.

Wat dit betekent voor het samenstellen van het paspoort

Bij het opstellen van het paspoort is het praktisch om de gegevens over de afvalfase in dezelfde volgorde te verzamelen als waarin een recycler ze nodig heeft. Eerst de materiaalsamenstelling: welke stoffen zitten in de batterij die relevant zijn voor demontage of die een gevaar kunnen vormen bij verkeerde behandeling, zoals bepaalde metalen of elektrolyten. Vervolgens de fysieke informatie: hoe de batterij is opgebouwd, of er instructies zijn voor veilige demontage, en welke waarschuwingen gelden voor opslag en transport in de afvalfase. Daarna de administratieve laag: onder welke producentenverantwoordelijkheid de batterij valt en via welk systeem inzameling plaatsvindt, voor zover dat uit bijlage XIII wordt gevraagd. Voor e-bike- en scooterimporteurs betekent dit concreet dat deze gegevens meestal al bij de fabrikant beschikbaar zijn — in productdocumentatie, veiligheidsinformatiebladen of technische specificaties — en dat het samenstellen van het paspoort vooral een kwestie is van deze bestaande informatie ordenen volgens de structuur die bijlage XIII voorschrijft. Wie deze gegevens nu al op orde brengt, hoeft dat bij het ingaan van de verplichting niet meer onder tijdsdruk te doen.

Waar dit staat: bijlage XIII en artikelen 59 tot en met 62

De inhoud van het batterijpaspoort, inclusief de gegevens die de afvalfase raken, volgt uit bijlage XIII van Verordening (EU) 2023/1542 (de batterijenverordening). Deze bijlage somt op welke informatiecategorieën in het paspoort moeten worden opgenomen, waaronder de gegevens over materialen en behandeling die van belang zijn voor recycling. De bredere verplichtingen rond inzameling van afgedankte batterijen — los van het paspoort — staan in de artikelen 59 tot en met 62 van dezelfde verordening. Voor de precieze formulering en de volledige lijst van verplichte gegevenscategorieën is de tekst van de verordening zelf de aangewezen bron.

Voor wie nu al met een e-bike- of batterijassortiment werkt, is de eerste concrete stap het inventariseren van de documentatie die de fabrikant al levert over materialen, gevaarlijke stoffen en demontage-instructies. Batpas.eu zet deze gegevens om in de gestructureerde vorm die het paspoort vereist en verzorgt de QR-datadrager en de hosting voor de verplichte periode, zodat de informatie op het moment dat de verplichting ingaat al gebruiksklaar is.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

Informatie over gescheiden inzameling opnemen

Het batterijpaspoort bevat gegevens die de gebruiker en de latere verwerker vertellen hoe een batterij gescheiden ingezameld moet worden aan het einde van de levensduur. Dat is niet zomaar een symbool op het etiket: bijlage XIII van Verordening (EU) 2023/1542 verbindt het paspoort met de inzamelverplichtingen uit de artikelen 59 tot en met 62 van die verordening. Voor een importeur van e-bikeaccu's of een handelaar in industriële batterijen betekent dit dat de gegevens die al voor het paspoort verzameld worden — chemie, samenstelling, herkomst — ook gebruikt worden om aan te geven via welk kanaal en onder welke voorwaarden de batterij aan het einde van de levensduur ingezameld hoort te worden. Dit sluit aan op de vraag welke gegevens over de materialen in een batterij moet ik precies opgeven, omdat de materiaalsamenstelling mede bepaalt welk inzamel- en verwerkingstraject passend is.

Demontage- en verwerkingsinformatie beschikbaar stellen

Naast inzamelgegevens vraagt bijlage XIII om informatie die relevant is voor demontage en behandeling: hoe de batterij uit een product gehaald wordt, welke onderdelen daarbij een rol spelen en welke voorzorgen een verwerker in acht moet nemen. Voor een machinebouwer die batterijpakketten in eigen apparatuur verwerkt, betekent dit dat de constructie van het pakket — hoe cellen, behuizing en aansluitingen samenhangen — vastgelegd en toegankelijk moet zijn voor recyclingbedrijven. Deze informatie overlapt met wat al genoteerd is bij welke gevaarlijke stoffen moet ik in het batterijpaspoort melden, omdat gevaarlijke stoffen vaak juist bepalend zijn voor hoe een demontage veilig verloopt.

Koppeling met gegevens over gerecycled materiaal

De batterijenverordening besteedt aandacht aan het aandeel gerecycled materiaal in nieuwe batterijen, en die gegevens staan niet los van de recyclinginformatie in het paspoort. Een bedrijf dat batterijen op de markt brengt, houdt bij de opbouw van het paspoort rekening met de samenhang tussen wat er aan het eind van de levensduur wordt teruggewonnen en wat er aan het begin van een nieuwe batterij in gaat. Wie hier nog geen vast proces voor heeft, vindt een aanknopingspunt bij hoe toon ik het aandeel gerecycleerd kobalt, lithium, nikkel en lood aan.

Gegevens actueel houden tot aan de afvalfase

Een paspoort dat tien jaar wordt gehost, moet gedurende die hele periode bruikbare informatie bevatten — ook op het moment dat een batterij feitelijk wordt afgedankt. Dat vraagt om een onderhoudsritme: gegevens die bij de eerste opbouw van het paspoort zijn ingevoerd, kunnen na jaren gebruik verouderd zijn, bijvoorbeeld als de batterij is gerepareerd of van samenstelling is veranderd. Bedrijven die dit proces nog niet hebben ingericht, vinden een uitgangspunt bij hoe vaak moet ik de gegevens in het batterijpaspoort bijwerken.

Toegankelijkheid voor inzamelaars en verwerkers regelen

Recyclinggegevens hebben pas waarde als de partij die de batterij daadwerkelijk inzamelt of verwerkt er ook bij kan. Dat roept de vraag op wie welke gegevens uit het paspoort mag inzien, en of alle informatie voor iedereen zichtbaar moet zijn of dat bepaalde gegevens afgeschermd blijven voor commercieel gevoelige onderdelen. Dat onderscheid wordt verder toegelicht bij wie mag welke gegevens uit het batterijpaspoort inzien.

Waar het misgaat in de praktijk

Een importeur van scooterbatterijen levert het paspoort op met alleen de gegevens die op het moment van invoer beschikbaar waren, zonder rekening te houden met wat een verwerker jaren later nodig heeft om de batterij veilig te demonteren. Het gevolg: het paspoort mist praktische demontage-informatie die pas relevant wordt in de afvalfase, terwijl die informatie op het moment van opstellen wél al bekend was bij de fabrikant.

Een machinebouwer bouwt batterijpakketten in eigen apparatuur en gaat ervan uit dat de recyclingverplichting bij de batterijleverancier ligt, omdat die het paspoort heeft aangeleverd. In de praktijk blijkt het paspoort niet aangepast aan de specifieke inbouwsituatie, waardoor demontage-informatie over hoe het pakket in de machine is bevestigd, ontbreekt.

Een batterijhandelaar werkt met tussenvoorraden en verkoopt batterijen door zonder het paspoort te controleren op recyclinggegevens, in de veronderstelling dat dit al bij de eerste marktintroductie is afgehandeld. Wanneer een partij batterijen jaren later wordt afgedankt, blijkt de inzamelinformatie verouderd of onvolledig, zonder dat iemand in de handelsketen dit heeft opgemerkt.

Een bedrijf houdt de gegevens over gerecycled materiaal en de gegevens over inzameling in twee losse systemen bij, zonder ze op elkaar af te stemmen. Bij een controle blijkt dat het paspoort een aandeel gerecycled materiaal vermeldt dat niet aansluit bij de manier waarop de batterij aan het einde van de levensduur wordt ingezameld.

Een importeur neemt aan dat de QR-datadrager volstaat als enige informatiebron voor recyclingbedrijven, zonder te verifiëren of de gegevens die achter die QR-code schuilgaan ook daadwerkelijk aansluiten bij wat een verwerker nodig heeft om de batterij correct te behandelen.

Wat u kunt vastleggen

Een overzicht van de demontage-instructies per batterijtype, inclusief de plek van gevaarlijke onderdelen en de manier waarop cellen, behuizing en aansluitingen samenhangen.
Een vast contactpunt of proces om recyclinggegevens te actualiseren wanneer een batterij gedurende de levensduur wordt gerepareerd, aangepast of van eigenaar wisselt.
Een document waarin staat welke gegevens uit het paspoort specifiek bedoeld zijn voor inzamelaars en verwerkers, en welke gegevens voor andere partijen bestemd zijn — met een verwijzing naar de afspraken over wie mag welke gegevens uit het batterijpaspoort inzien.
Een interne afspraak over hoe gegevens over gerecycled materiaal worden bijgehouden en gekoppeld aan de recyclinginformatie in het paspoort, zodat beide op elkaar aansluiten.
Een controlelijst die bij oplevering van het paspoort wordt afgevinkt, gebaseerd op de gegevens die bijlage XIII vraagt, met een verwijzing naar het overzicht van welke gegevens moeten er in het batterijpaspoort staan als uitgangspunt voor de volledigheid van dat overzicht.
Een vastgelegde afspraak met leveranciers of afnemers over wie verantwoordelijk is voor het actueel houden van recyclinggegevens gedurende de gebruiksfase van de batterij.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.