Hebben draagbare batterijen ook een batterijpaspoort nodig?

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

Draagbare batterijen zijn in de batterijenverordening een eigen categorie, naast onder meer LMT-batterijen (voor lichte vervoermiddelen), EV-batterijen en industriële batterijen boven 2 kWh. Artikel 3 van Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening) omschrijft een draagbare batterij als een batterij die verzegeld is, niet ontworpen is om apart te functioneren, met de hand gedragen kan worden en niet bedoeld is voor industrieel gebruik. Denk aan de batterij in een afstandsbediening, een draadloze koptelefoon, een elektrisch handgereedschap of een klein huishoudapparaat. De verplichting rond het batterijpaspoort in artikel 77 is uitdrukkelijk gekoppeld aan bepaalde categorieën, en draagbare batterijen staan daar op dit moment niet als verplichte categorie in — anders dan LMT-batterijen, EV-batterijen en industriële batterijen boven 2 kWh.

Nagaan of een batterij daadwerkelijk "draagbaar" is in de zin van de verordening

De indeling in categorieën is niet altijd vanzelfsprekend. Een batterij die met de hand te tillen is, is niet automatisch een draagbare batterij: bepalend is onder meer of de batterij verzegeld is en niet ontworpen is om los te functioneren. Voor een bedrijf dat batterijen importeert of verwerkt in eigen producten betekent dit dat de indeling per productlijn wordt nagelopen aan de hand van de definities in artikel 3, en niet aan de hand van gewicht of formaat alleen. Wie twijfelt of een batterij als draagbaar, als LMT-batterij of als iets anders geldt, vindt de afbakening terug op de pagina over welke batterijen vallen onder de batterijenverordening.

Andere verplichtingen uit de batterijenverordening blijven wel van toepassing

Dat draagbare batterijen (nog) geen paspoort nodig hebben, betekent niet dat de verordening ze verder ongemoeid laat. Zaken als etikettering, informatie over samenstelling en regels rond inzameling en recycling gelden voor meerdere categorieën, inclusief draagbare batterijen. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers is het praktisch om de verplichtingen per categorie los van elkaar te administreren: het feit dat er geen paspoortverplichting is, mag niet de aanleiding zijn om de rest van het dossier te laten liggen. Een overzicht van wat er in bredere zin verandert ten opzichte van de oude regels staat op de pagina wat verandert er met de nieuwe batterijenverordening.

Vaststellen of een product met een ingebouwde draagbare batterij toch ergens onder valt

Sommige producten bevatten een draagbare batterij, maar het product zelf valt in een andere logica — bijvoorbeeld wanneer het apparaat is uitgerust met een batterij die technisch aan de omschrijving van een andere categorie voldoet, of wanneer er twijfel is over de indeling. Voor bedrijven die batterijen inbouwen in eigen apparaten is het van belang om vast te leggen wie in de keten verantwoordelijk is voor de beoordeling van de batterijcategorie. Wie een batterij in een eigen product verwerkt en zich afvraagt wie in dat geval de documentatie samenstelt, vindt een uitgangspunt op de pagina de batterij zit ingebouwd in mijn product — wie maakt dan het paspoort.

Waar het misgaat in de praktijk

Een paar situaties komen in de praktijk regelmatig terug bij bedrijven die met draagbare batterijen werken.

Een importeur van elektronica neemt aan dat "geen paspoortplicht" gelijk staat aan "geen verplichtingen", en laat daardoor ook de etiketterings- en informatieverplichtingen liggen die wel voor draagbare batterijen gelden.

Een machinebouwer verwerkt een kleine batterij in een apparaat en gaat er zonder verdere toetsing van uit dat het om een draagbare batterij gaat, terwijl de vermogensklasse of het gebruiksdoel eigenlijk in de richting van een andere categorie wijst.

Een handelaar in accessoires voor elektrische fietsen behandelt de kleine batterij in een fietscomputer of lichtsysteem op dezelfde manier als de aandrijfbatterij van de fiets zelf, terwijl die laatste als LMT-batterij een andere status heeft — zie ook de pagina over de accu van een e-bike of scooter.

Een productontwikkelaar gaat ervan uit dat de indeling van een batterij vaststaat voor de hele levensduur van het product, terwijl een wijziging in het ontwerp — bijvoorbeeld het losmaakbaar maken van een batterij die eerst verzegeld was — de indeling in een andere categorie kan brengen.

Een bedrijf stelt de vraag "hebben wij een paspoort nodig" pas vlak vóór een handelsmoment, zonder eerst te hebben vastgelegd in welke categorie de eigen batterijen daadwerkelijk vallen, en moet dan alsnog uitzoeken welke van de andere verplichtingen wel gelden.

Wat u kunt vastleggen

• Een overzicht per productlijn van de batterijcategorie waarin de gebruikte batterij valt, met verwijzing naar de definitie uit artikel 3 die is toegepast.
• De onderbouwing van die indeling, zodat bij een latere controle of wijziging in het productontwerp herleidbaar is waarom een batterij als draagbaar is aangemerkt.
• Een lijst van de verplichtingen uit de batterijenverordening die wél op draagbare batterijen van toepassing zijn, los van de vraag naar het paspoort.
• Afspraken met leveranciers of importeurs over wie de gegevens over samenstelling en herkomst van de batterij bijhoudt.
• Een moment in het jaar waarop de indeling van bestaande productlijnen wordt herzien, zeker bij wijzigingen in ontwerp of toepassing.

Voor bedrijven die twijfelen of hun specifieke assortiment onder de paspoortverplichting valt, is het uitgangspunt op de pagina geldt het batterijpaspoort voor mijn batterijen een logisch startpunt om de eigen situatie tegen af te zetten, ook wanneer het antwoord voor draagbare batterijen op dit moment ontkennend uitvalt.