Heeft de accu van een e-bike of scooter een batterijpaspoort nodig?

Ja, als batterij voor lichte vervoermiddelen valt hij onder de paspoortplicht

De accu van een e-bike, e-step of scooter valt in de meeste gevallen onder de categorie "batterij voor lichte vervoermiddelen" (LMT-batterij) uit de batterijenverordening. Voor die categorie geldt de verplichting om een digitaal batterijpaspoort beschikbaar te stellen. Dat betekent dat de accu die in een e-bike, een elektrische step of een scooter zit voor voortbeweging, in principe een paspoort nodig heeft zodra de verplichting ingaat — ongeacht het merk, het vermogen of de vraag of de accu los verkocht wordt of al in het voertuig zit.

Voor welke accu's dit geldt, en voor welke niet

Een LMT-batterij is, kort gezegd, een batterij die is ontworpen om een voertuig voort te bewegen dat door een persoon wordt bestuurd of waarop een persoon zit, zoals een e-bike, een elektrische step, een elektrische scooter of een vergelijkbaar licht vervoermiddel. Dit onderscheidt zich van een EV-batterij, die is bestemd voor tractie in een auto of ander wegvoertuig, en van een industriële batterij, die bijvoorbeeld in machines, gereedschap of stationaire opslag zit. Beide andere categorieën vallen ook onder de paspoortplicht, maar op basis van een andere definitie.

Een belangrijk verschil met industriële batterijen: daar geldt de paspoortplicht pas boven een capaciteit van 2 kWh. Voor LMT-batterijen bestaat die drempel niet. Een e-bike-accu van 400 of 500 Wh — veruit de meest voorkomende capaciteit — valt dus even goed onder de verplichting als een grote accupack van een bakfiets of een zware elektrische scooter. Wie denkt dat een kleine accu buiten schot blijft omdat hij onder de 2 kWh zit, redeneert vanuit de verkeerde categorie.

Wat buiten dit onderwerp valt: draagbare batterijen die geen voortbewegingsfunctie hebben, zoals de accu van een fietslamp, een powerbank of gereedschap dat niet zelf rijdt. Ook batterijen die specifiek voor de auto- of machine-industrie zijn ontworpen (EV- en industriële batterijen) volgen een eigen traject, ook al lijkt de paspoortverplichting op papier hetzelfde.

Vanaf 18 februari 2027, tot die tijd geen wettelijke paspoortplicht

De verplichting om een batterijpaspoort te voeren gaat in op 18 februari 2027. Tot die datum bestaat er voor LMT-batterijen geen wettelijke plicht om een paspoort te hebben. Dat betekent niet dat er tot dan niets te doen is: de gegevens die straks in het paspoort moeten staan — over samenstelling, herkomst, prestaties en einde levensduur — komen doorgaans niet uit het niets. Ze moeten worden verzameld bij de fabrikant of, bij import van buiten de EU, bij de importeur die de verantwoordelijkheid overneemt. Wie daarmee wacht tot vlak voor de datum, loopt het risico dat die gegevens er dan niet op tijd zijn.

Hoe dit in de praktijk wordt aangepakt

De eerste stap is nagaan of de accu inderdaad onder de definitie van een LMT-batterij valt: is hij ontworpen om een voertuig met een berijder voort te bewegen, zoals een e-bike, step of scooter, dan is dat meestal het geval. Vervolgens is het van belang te weten wie in de keten verantwoordelijk is voor het aanleveren van de gegevens — dat is doorgaans de fabrikant, of bij producten van buiten de EU de importeur die het product op de Europese markt brengt. Daarna gaat het om het verzamelen van de onderliggende informatie: materiaalsamenstelling, herkomst van grondstoffen, prestatiegegevens en informatie over hergebruik en recycling. Die gegevens vormen de basis van het paspoort. Tot slot moet het paspoort gekoppeld worden aan een QR-code of vergelijkbare datadrager op de batterij zelf, zodat de informatie voor de hele keten — van handelaar tot recycler — opvraagbaar is, en moet het paspoort voor een langere periode toegankelijk blijven.

Waar dit uit volgt: artikel 1, artikel 3 en artikel 77

Het toepassingsgebied van de verordening staat in artikel 1 van Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening); daar wordt aangegeven voor welke categorieën batterijen de verordening geldt, waaronder batterijen voor lichte vervoermiddelen. De definitie van een LMT-batterij, en het onderscheid met een EV-batterij en een industriële batterij, staat in artikel 3 van diezelfde verordening. De verplichting om voor deze categorieën een digitaal batterijpaspoort beschikbaar te stellen, inclusief de koppeling aan een datadrager, is vastgelegd in artikel 77.

Wat nu te doen

Wie e-bike-, step- of scooteraccu's importeert, verhandelt of inbouwt, kan het beste nu al nagaan welke gegevens over de accu beschikbaar zijn bij de fabrikant, en welke daarvan nog ontbreken. Batpas.eu stelt op basis van die gegevens het paspoort samen, host het voor de vereiste periode en levert de QR-datadrager — zodat dat traject niet pas vlak voor 18 februari 2027 hoeft te beginnen.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Ja — in de meeste gevallen valt de accu van een e-bike of een elektrische scooter onder de verplichting tot een batterijpaspoort. Deze accu's worden in Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening), artikel 3 aangemerkt als batterij voor lichte vervoermiddelen, ook wel LMT-batterij genoemd. Voor die categorie geldt de paspoortverplichting van artikel 77 van dezelfde verordening. Wat een LMT-batterij precies inhoudt en waar de grens ligt met andere categorieën, staat uitgewerkt op wat is een batterij voor lichte vervoermiddelen (LMT-batterij)?

De achterliggende gedachte is simpel: een accu die is ingebouwd of bedoeld is voor de aandrijving van een voertuig met wielen zoals een e-bike, elektrische step of scooter, valt binnen het toepassingsgebied dat artikel 1 van de verordening beschrijft. Dat toepassingsgebied is breed opgezet en onderscheidt zich van bijvoorbeeld draagbare batterijen (zoals losse AA-batterijen of powerbanks) en van industriële batterijen. Een overzicht van de categorieën die de verordening onderscheidt staat op welke batterijen vallen onder de batterijenverordening?

Wat er van u wordt verwacht

Vaststellen of de accu daadwerkelijk een LMT-batterij is

Niet elke accu die in een e-bike of scooter zit, is automatisch een LMT-batterij in de zin van de verordening. De indeling hangt af van het gebruiksdoel en de technische kenmerken van de accu, niet van het uiterlijk van het voertuig. Voor een bedrijf van tussen de 10 en 100 medewerkers betekent dit dat de eerste stap bestaat uit het nalopen van het productassortiment: welke modellen bevatten een accu die onder deze definitie valt, en welke wijken mogelijk af (bijvoorbeeld omdat het om een stationaire opslag- of reserveaccu gaat). Twijfel over de indeling van een specifiek assortiment is te toetsen aan de criteria op geldt het batterijpaspoort voor mijn batterijen?

Bepalen wie in de keten het paspoort samenstelt

De verplichting uit artikel 77 ligt bij de partij die de batterij op de markt brengt. Bij een e-bike-importeur die kant-en-klare fietsen met ingebouwde accu importeert, ligt die rol vaak bij de importeur zelf, ook als de accu door een andere fabrikant is geproduceerd. Bij assemblage in eigen land, of bij private-label-inkoop, is het van belang vast te leggen wie welke gegevens levert en wie de eindverantwoordelijkheid draagt voor het paspoort. Deze vraag speelt sterk bij producten waarin de batterij een onderdeel is van een groter geheel, zoals uitgewerkt op de batterij zit ingebouwd in mijn product — wie maakt dan het paspoort?

Verzamelen en aanleveren van de juiste gegevens

Een paspoort is zo goed als de gegevens die erin staan: chemische samenstelling, capaciteit, herkomst van grondstoffen, reparatie- en demontage-informatie, en dergelijke. Voor een importeur betekent dit praktisch dat de technische documentatie van de fabrikant compleet moet zijn en in een vroeg stadium moet worden opgevraagd, niet pas wanneer een levering al onderweg is. Voor bedrijven die zelf batterijen samenstellen uit ingekochte cellen, ligt de verantwoordelijkheid voor volledige en juiste gegevens nog directer bij het eigen bedrijf.

Zorgen voor de QR-datadrager op het product

Het paspoort moet via een QR-code toegankelijk zijn op of bij de batterij. Voor e-bikes en scooters betekent dit dat er in het productieproces of bij de assemblage een moment is waarop deze code daadwerkelijk op het product of de accu wordt aangebracht, en dat deze code gedurende de levensduur van het product leesbaar en werkend blijft.

Zorgen dat het paspoort de vereiste periode beschikbaar blijft

Een paspoort is geen eenmalige actie; de gegevens moeten gedurende een lange periode raadpleegbaar zijn, ook wanneer een importeur stopt met een bepaald model of van leverancier wisselt. Dit vraagt om een structurele oplossing voor hosting en beheer, in plaats van een documentje dat bij het eerste systeemwissel verloren gaat.

Waar het misgaat in de praktijk

Een importeur van e-bikes neemt aan dat het paspoort een taak van de Aziatische fabriek is, terwijl de verordening de verplichting bij degene legt die het product in de EU op de markt brengt — vaak de importeur zelf.

Een handelaar verkoopt scooters onder eigen merknaam maar met een ingekochte, generieke accu, en ontdekt pas laat dat de acculeverancier geen technische onderliggende gegevens kan aanleveren die nodig zijn voor een volledig paspoort.

Bij een productlijn met meerdere accuvarianten (bijvoorbeeld verschillende capaciteiten voor hetzelfde fietsmodel) wordt voor alle varianten hetzelfde paspoort gebruikt, terwijl de onderliggende technische gegevens per variant verschillen.

Een bedrijf richt de QR-datadrager pas in bij de laatste stap vóór verzending, waardoor bij een wijziging in de accuspecificatie de code niet meer overeenkomt met de daadwerkelijk geleverde batterij.

Een machinebouwer die lichte elektrische voertuigen bouwt voor bedrijfsmatig gebruik gaat er ten onrechte van uit dat het paspoort alleen voor consumentenmarkt-e-bikes geldt, en niet voor bedrijfsmatige of B2B-toepassingen.

Wat u kunt vastleggen

Een overzicht van alle producttypes met accu, met per type de beoordeling of deze als LMT-batterij kwalificeert.
Afspraken met toeleveranciers over welke technische gegevens standaard worden meegeleverd bij elke levering.
Een intern document waarin is vastgelegd wie binnen de keten (fabrikant, importeur, assembleur) verantwoordelijk is voor het samenstellen van het paspoort.
Een werkinstructie voor het aanbrengen van de QR-datadrager tijdens productie of assemblage, inclusief controle op leesbaarheid.
Een archief van eerdere paspoorten en bijbehorende technische documentatie, zodat wijzigingen in accuspecificaties traceerbaar blijven.
Een controlemoment bij nieuwe modeljaren of accuvarianten, om te toetsen of het bestaande paspoort nog aansluit op de daadwerkelijke specificaties.

Voor bedrijven die naast e-bikes of scooters ook andere producttypes voeren, is het onderscheid met bijvoorbeeld draagbare batterijen of stationaire opslag relevant voor de vraag welke verplichting van toepassing is; zie hebben draagbare batterijen ook een batterijpaspoort nodig? en geldt het batterijpaspoort voor een thuisbatterij of stationaire opslag?

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.