Wanneer wordt het batterijpaspoort verplicht?

18 februari 2027 is de datum die telt

Het digitaal batterijpaspoort wordt verplicht vanaf 18 februari 2027. Vanaf die datum geldt voor de daarvoor aangewezen batterijen dat er een digitaal productpaspoort beschikbaar moet zijn, ontsloten via een QR-code op het product. Deze verplichting volgt uit artikel 77 van Verordening (EU) 2023/1542, de batterijenverordening. Artikel 96 van diezelfde verordening regelt de inwerkingtreding en toepassing van de verschillende onderdelen, en wijst voor het batterijpaspoort naar deze datum. Tot 18 februari 2027 bestaat er geen wettelijke plicht om een digitaal paspoort te voeren, ook al lopen andere verplichtingen uit de verordening op een eigen tijdlijn.

Voor welke batterijen dit geldt — en welke niet

De paspoortplicht is niet voor elke batterij hetzelfde. Ze raakt EV-batterijen, industriële batterijen boven 2 kWh, en batterijen voor lichte vervoermiddelen zoals e-bikes en scooters. Voor een importeur van e-bikes of een handelaar in industriële accu's boven die grens is de verplichting dus relevant; voor kleine consumentenbatterijen die buiten deze categorieën vallen, is dat vanuit deze bepaling niet het geval. Dat onderscheid is precies waar de twijfel meestal zit: niet elke batterij op de markt krijgt een digitaal paspoort, alleen de categorieën die de verordening daarvoor aanwijst. Wie twijfelt of een product onder een van deze categorieën valt, doet er goed aan dat aan de hand van de productspecificaties (toepassing, capaciteit) na te gaan, in plaats van uit te gaan van de aard van het bedrijf of de sector.

Wat er tot 2027 al wel en nog niet geldt

Tot 18 februari 2027 is er geen wettelijke plicht tot een digitaal batterijpaspoort. De batterijenverordening kent een gefaseerde inwerkingtreding: artikel 96 regelt dat verschillende verplichtingen uit de verordening op verschillende momenten van toepassing worden, en voor het paspoort is dat moment vastgesteld op deze datum. Dat betekent niet dat er tot die tijd niets speelt: andere onderdelen van de verordening kunnen een eigen tijdpad hebben, los van het paspoort zelf. Wat wel vaststaat, is de datum waarop artikel 77 zijn werking krijgt. Er is op dit punt geen onzekerheid over "of" — wel is de tussentijd de periode waarin gegevens verzameld en processen ingericht kunnen worden, zonder dat er al een sanctie-risico aan de afwezigheid van een paspoort hangt.

Hoe hierop voor te bereiden

De eerste stap is nagaan of een product onder een van de aangewezen categorieën valt: EV-batterij, industriële batterij boven 2 kWh, of batterij voor een licht vervoermiddel. Valt een product daaronder, dan is de tweede stap in kaart brengen welke gegevens over herkomst, samenstelling en levensduur bij de fabrikant of importeur al beschikbaar zijn, en welke nog verzameld moeten worden. De derde stap is een keuze maken voor de manier waarop het paspoort wordt samengesteld, gehost en ontsloten via een QR-datadrager — iets dat idealiter niet pas in de weken voor 18 februari 2027 wordt geregeld, omdat het verzamelen van gegevens bij toeleveranciers tijd kost. De volgorde is dus: scope vaststellen, gegevens verzamelen, hosting en datadrager regelen.

De wettelijke basis: artikel 77 en artikel 96

De verplichting zelf staat in artikel 77 van Verordening (EU) 2023/1542, dat het batterijpaspoort instelt voor de daarin aangewezen batterijcategorieën. Het moment waarop die verplichting daadwerkelijk gaat gelden, volgt uit artikel 96, dat de inwerkingtreding en toepassing van de verordening als geheel regelt en per onderdeel het toepassingsmoment vastlegt. Samen bepalen deze twee artikelen dus zowel de inhoud van de verplichting als de datum waarop die ingaat.

Wie nu al wil nagaan of eigen producten onder deze verplichting vallen, kan dat het beste doen aan de hand van de productcategorie en capaciteit, en vervolgens beginnen met het verzamelen van de gegevens die in het paspoort moeten komen — zodat 18 februari 2027 geen deadline is die overvalt, maar een datum waarop alles al klaarstaat.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

De datum van 18 februari 2027 komt uit artikel 96 van de Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening), waarin is vastgelegd wanneer de verplichting uit artikel 77 over het batterijpaspoort van toepassing wordt. Tot die datum is er tijd om de organisatie erop in te richten; vanaf die datum geldt de verplichting voor de batterijen die onder de reikwijdte van de verordening vallen. Wat dat in de praktijk betekent, valt uiteen in een paar herkenbare punten.

Weten of de eigen batterijen onder de verplichting vallen

Niet elke batterij krijgt een paspoort. De verordening werkt met categorieën — EV-batterijen, LMT-batterijen (voor lichte vervoermiddelen), industriële batterijen boven 2 kWh, en een aantal andere. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers dat batterijen importeert, verhandelt of inbouwt, is de eerste stap dan ook niet "hoe maken we een paspoort", maar "valt dit product er überhaupt onder". Dat is precies waar veel bedrijven blijven hangen, en het is de moeite waard om dat vroeg uit te zoeken via Geldt het batterijpaspoort voor mijn batterijen?. Ook de vraag welke productcategorieën precies zijn aangewezen, staat beschreven bij Welke batterijen vallen onder de batterijenverordening?.

Weten wie in de keten verantwoordelijk is

De verplichting ligt niet automatisch bij de partij die het eindproduct verkoopt. Bij een e-bike of scooter zit de batterij vaak ingebouwd, en dan is het niet vanzelfsprekend wie het paspoort samenstelt: de celfabrikant, de accupackbouwer, de importeur van de fiets, of een andere schakel. Voor bedrijven die batterijen inbouwen in een eigen product is dit een van de eerste vragen die beantwoord moet worden, en die komt uitgebreider terug bij De batterij zit ingebouwd in mijn product — wie maakt dan het paspoort?.

Op tijd de gegevens verzamelen

Een paspoort bestaat uit gegevens die uit verschillende hoeken van de keten komen: technische specificaties, herkomst van materialen, prestaties, en gegevens over reparatie en recycling. Voor een bedrijf van deze omvang betekent dit vaak dat er afspraken gemaakt moeten worden met toeleveranciers ver voordat de deadline in beeld komt — niet omdat de datum zelf snel dichterbij komt, maar omdat het verzamelen van gegevens bij externe partijen meestal langer duurt dan intern wordt ingeschat.

Klaar zijn met de QR-datadrager

Het paspoort moet via een QR-code of vergelijkbare datadrager toegankelijk zijn op of bij het product. Dat is een fysiek en logistiek vraagstuk naast het inhoudelijke: waar komt de code op het product, hoe verhoudt die zich tot bestaande labels, en hoe wordt de koppeling met het digitale paspoort onderhouden gedurende de tijd dat het product in gebruik is.

Waar het misgaat in de praktijk

De datum wordt verward met "nog ver weg". Omdat 18 februari 2027 in de toekomst ligt, wordt de voorbereiding soms uitgesteld tot het jaar zelf. Het verzamelen van gegevens bij toeleveranciers en het inrichten van een proces kost echter tijd die niet lineair samenvalt met de resterende kalender.

Er wordt aangenomen dat de verplichting alleen voor grote fabrikanten geldt. Voor kleinere importeurs en handelaren van e-bikes, scooters of accu's lijkt de verordening in eerste lezing een onderwerp voor de industrie. De vraag of een eigen product onder een van de categorieën valt, wordt daardoor te laat gesteld.

De ingebouwde batterij wordt over het hoofd gezien. Bij producten waarin een batterij is verwerkt — een e-bike, een machine, een apparaat — wordt de batterij soms als bijzaak behandeld, terwijl deze een eigen paspoortverplichting met zich mee kan brengen, los van het paspoort of de conformiteit van het hoofdproduct.

Er wordt gewacht op "meer duidelijkheid" die niet composeert met de eigen planning. Uitvoeringshandelingen en nadere technische standaarden worden nog gepubliceerd. Wachten tot alles definitief is, betekent voor sommige bedrijven dat de voorbereiding pas start op het moment dat de tijd om gegevens te verzamelen al krap is geworden.

De grens tussen batterijcategorieën wordt niet scherp getrokken. Vooral bij industriële toepassingen wordt de drempel van 2 kWh soms te laat gecontroleerd, waardoor een product dat net boven of onder die grens valt, verkeerd wordt ingeschat qua verplichting.

Wat u kunt vastleggen

Een overzicht van de eigen productcategorieën en per categorie de uitkomst van de toets of het batterijpaspoort van toepassing is.
Een lijst van toeleveranciers per product, met daarbij wie welk gegeven levert (celspecificaties, herkomst grondstoffen, testresultaten, reparatie- en demontage-informatie).
Afspraken met toeleveranciers over de vorm en het moment waarop gegevens worden aangeleverd, bij voorkeur schriftelijk vastgelegd zodat dit niet mondeling tussen personen blijft hangen.
Een interne verantwoordelijke of afdeling die het proces rond het paspoort bewaakt, inclusief een tijdlijn die niet pas begint bij de deadline zelf.
Documentatie over de plaatsing van de QR-datadrager op het product en de koppeling daarvan met het digitale paspoort.
Een dossier waarin wordt bijgehouden welke wijzigingen in de regelgeving zijn gevolgd, zodat bij latere aanpassingen duidelijk is welke versie van de verordening als uitgangspunt is genomen.

Voor bedrijven die twijfelen of hun productcategorie al dan niet meetelt, is het raadzaam eerst de eigen situatie te toetsen aan de definities — bijvoorbeeld via de pagina's over Wat is een batterij voor lichte vervoermiddelen (LMT-batterij)? of over de vraag Heeft de accu van een e-bike of scooter een batterijpaspoort nodig? — voordat er tijd wordt gestoken in het opzetten van een heel verzamelproces voor gegevens.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.