Wat is een batterijpaspoort precies?

Een digitaal dossier met batterijgegevens, gekoppeld aan een QR-code

Een batterijpaspoort is een digitaal bestand met gegevens over een specifieke batterij, dat via een QR-code op of bij de batterij toegankelijk is. Het paspoort bevat informatie over onder meer de samenstelling, herkomst, prestaties, levensduur en reparatie- en recyclingmogelijkheden van de batterij. Het paspoort staat niet op de batterij zelf, maar wordt online gehost en blijft raadpleegbaar via die QR-code, ook nadat de batterij is verkocht, ingebouwd of doorverkocht. Het idee erachter is dat iedereen die met de batterij te maken krijgt — een monteur, een recyclingbedrijf, een toezichthouder, of de gebruiker zelf — dezelfde betrouwbare gegevens kan raadplegen, in plaats van dat die informatie verspreid zit over handleidingen, etiketten en interne systemen van de fabrikant.

Voor batterijen boven 2 kWh, EV- en LV-batterijen — niet voor alles

Het batterijpaspoort geldt voor EV-batterijen (batterijen voor elektrische voertuigen), batterijen voor lichte vervoermiddelen zoals e-bikes en scooters (LV-batterijen), en industriële batterijen met een capaciteit boven 2 kWh. Voor deze categorieën is een paspoort onderdeel van wat nodig is om de batterij op de EU-markt te brengen. Kleine batterijen zoals losse AA-batterijen, batterijen in kleine consumentenapparaten, en industriële batterijen onder de grens van 2 kWh vallen hier niet onder — daarvoor gelden andere verplichtingen uit dezelfde verordening, maar niet de paspoortplicht. Het onderscheid zit dus niet in de vraag "is dit een batterij", maar in het type en de capaciteit. Wie twijfelt of een specifieke batterij binnen een van de genoemde categorieën valt, doet er goed aan dat na te gaan aan de hand van de definities in de verordening zelf, want de indeling bepaalt of de rest van deze uitleg van toepassing is.

Verplicht vanaf 18 februari 2027

De verplichting om een batterijpaspoort beschikbaar te hebben, geldt vanaf 18 februari 2027. Tot die datum is er geen wettelijke verplichting tot een paspoort, al kan het voor partijen die batterijen importeren of samenstellen praktisch zijn om de gegevens die straks nodig zijn, nu al op orde te brengen — verzamelen, controleren en structureren van technische data kost tijd, en dat werk staat los van de vraag wanneer de plicht ingaat. Andere onderdelen van dezelfde verordening kennen eigen data die los staan van de paspoortplicht. Voor de paspoortplicht zelf is 18 februari 2027 het aanknopingspunt.

Wat dit betekent voor wie een batterij op de markt brengt

Voor een importeur van e-bikes of scooters, een batterijhandelaar of een machinebouwer die batterijen boven 2 kWh verwerkt, begint het traject met de vraag welke gegevens over de batterij al beschikbaar zijn — vaak bij de fabrikant, soms bij een eerdere schakel in de keten. Die gegevens moeten worden verzameld en gecontroleerd op volledigheid, waarna ze in de vorm van een paspoort toegankelijk gemaakt worden via een QR-code op of bij de batterij. Daarna moet het paspoort gedurende de voorgeschreven periode beschikbaar blijven, ook als de batterij van eigenaar wisselt of wordt ingebouwd in een ander product. Voor wie hiermee nog niet is begonnen, is de eerste praktische stap dus niet het aanmaken van een paspoort, maar het in kaart brengen van welke gegevens over de eigen batterijen al bestaan en welke nog ontbreken. Dat voorwerk bepaalt hoeveel tijd de rest van het traject kost.

Waar dat staat: artikel 77 en bijlage XIII

De verplichting tot een batterijpaspoort staat in artikel 77 van Verordening (EU) 2023/1542, de batterijenverordening. Welke gegevens het paspoort precies moet bevatten, staat uitgewerkt in bijlage XIII bij diezelfde verordening. Wie de volledige en actuele tekst wil raadplegen, vindt die op EUR-Lex, de officiële publicatiebron van EU-wetgeving.

Voor wie nu al wil nagaan welke gegevens over de eigen batterijen beschikbaar zijn en welke nog verzameld moeten worden, is dat de meest concrete stap die vandaag al te zetten is — los van de datum waarop de verplichting ingaat.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

Een batterijpaspoort is een digitaal dossier dat aan één specifieke batterij hangt, met daarin gegevens over samenstelling, herkomst, prestaties en recyclinginformatie. Artikel 77 van de Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening) beschrijft dat dit paspoort raadpleegbaar is via een QR-code of vergelijkbare datadrager op de batterij zelf. Bijlage XIII bij die verordening somt op welke gegevens erin moeten staan: van chemische samenstelling tot informatie over de fabrikant en de levensduur van het product. Voor een bedrijf tussen de 10 en 100 medewerkers vertaalt dit zich in een aantal praktische verplichtingen.

Zorgen dat de juiste gegevens beschikbaar zijn

De gegevens in bijlage XIII komen niet uit het niets. Ze moeten worden verzameld uit productinformatie, testrapporten en documentatie van toeleveranciers. Voor een importeur van e-bike-accu's betekent dit dat de gegevens die de fabrikant in het land van herkomst heeft vastgelegd, ook daadwerkelijk worden doorgegeven en op orde zijn voordat een paspoort kan worden opgesteld. Wie zelf batterijen samenstelt of ombouwt, moet die gegevens zelf kunnen onderbouwen.

Het paspoort koppelen aan de batterij vóór het op de markt komt

Artikel 77 beschrijft dat het paspoort er is voordat de batterij wordt verhandeld. Dat betekent dat het proces van gegevens verzamelen, paspoort opstellen en QR-code aanbrengen onderdeel wordt van de gewone importketen, niet iets dat achteraf wordt rechtgetrokken. Voor bedrijven die op grote schaal batterijen of voertuigen met batterijen invoeren, is dit een extra stap tussen inkoop en verkoop die tijd en afstemming met de leverancier vraagt.

Het paspoort raadpleegbaar houden

Het paspoort is niet een eenmalig document, het moet voor de gebruiker en voor toezichthouders bereikbaar blijven zolang de batterij in gebruik is. Dat vraagt om hosting die niet afhankelijk is van het voortbestaan van één webshop of importeur, en om een QR-code die ook na jaren nog naar werkende informatie verwijst.

Weten welke batterij onder de verplichting valt

Niet elke batterij krijgt een paspoort. De vraag welke batterijen vallen onder de batterijenverordening is daarom de eerste die een bedrijf voor zichzelf moet beantwoorden, voordat er tijd wordt gestoken in het verzamelen van gegevens voor een batterij die misschien buiten scope valt.

Waar het misgaat in de praktijk

Gegevens zijn er wel, maar niet in de juiste vorm. Een fabrikant levert een uitgebreid technisch datasheet, maar dat document is niet ingericht op de indeling die bijlage XIII vraagt. Iemand moet die vertaalslag maken, en dat werk wordt vaak onderschat totdat het paspoort daadwerkelijk moet worden samengesteld.

De batterij zit verstopt in een groter product. Bij scooters, elektrisch gereedschap of machines is de batterij soms niet los te herkennen. Wie dan niet vooraf heeft uitgezocht heeft de accu van een e-bike of scooter een batterijpaspoort nodig, loopt het risico dat de vraag pas wordt gesteld op het moment dat de partij al onderweg is.

Verwarring over wie verantwoordelijk is bij ingebouwde batterijen. Wanneer een batterij is ingebouwd in een eindproduct, is het niet altijd vanzelfsprekend wie het paspoort samenstelt: de batterijfabrikant, de assembleur, of de partij die het eindproduct op de Europese markt brengt. Deze vraag wordt behandeld op de pagina de batterij zit ingebouwd in mijn product — wie maakt dan het paspoort, en het is een vraag die bedrijven vaak te laat stellen, namelijk pas als de importstroom al loopt.

Aanname dat kleinere of goedkopere batterijen vanzelf buiten de regels vallen. Voor industriële batterijen speelt de vraag wat betekent de grens van 2 kWh voor industriële batterijen een rol, en het is een grens die niet altijd overeenkomt met wat intuïtief als "klein" of "groot" wordt gezien.

Geen rekening houden met de vervaldatum van de overgangstermijn. Bedrijven die nu nog leveren zonder paspoort, gaan er soms van uit dat dit voorlopig zo blijft. De vraag wanneer wordt het batterijpaspoort verplicht laat zien dat die datum vaststaat en dat voorbereiding niet kan wachten tot de laatste maand.

Wat u kunt vastleggen

Een overzicht van welke batterijtypes het bedrijf op de markt brengt, en voor elk type de conclusie of deze onder de batterijenverordening valt.
Een lijst van de gegevens uit bijlage XIII per batterijtype, met daarbij wie deze gegevens levert (eigen productie, fabrikant, importeur) en in welk document ze nu al staan.
Afspraken met leveranciers over het tijdig en volledig doorgeven van technische en samenstellingsgegevens, bij voorkeur vastgelegd in het inkoopcontract of een aparte dataovereenkomst.
Een intern proces dat beschrijft op welk moment in de importketen het batterijpaspoort wordt aangevraagd of samengesteld, zodat dit niet als losse actie achteraf wordt uitgevoerd.
Een vaste plek voor de QR-code of datadrager per productlijn, zodat deze consistent wordt toegepast op alle exemplaren van dezelfde batterij.
Documentatie over de levensduur van de hosting van het paspoort, zodat aantoonbaar is dat de gegevens gedurende de vereiste periode raadpleegbaar blijven.

Voor bedrijven die nog moeten bepalen of hun product-categorie hier al onder valt, is het raadzaam eerst de eigen situatie te toetsen aan de vraag geldt het batterijpaspoort voor mijn batterijen, voordat gegevens en processen worden ingericht op een verplichting die mogelijk niet van toepassing is.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.