welke gegevens moet ik opvragen bij mijn celleverancier voor het paspoort

Celgegevens zijn de basis onder het hele paspoort

Bij een celleverancier vraagt u de chemische samenstelling van de cel op, de nominale capaciteit en spanning, het gewicht, de levensduurgegevens (cyclusbestendigheid, verwachte capaciteitsafname), en de herkomst van de grondstoffen kobalt, lithium, nikkel en grafiet. Dit zijn de bouwstenen waarmee het batterijpaspoort later wordt samengesteld: zonder deze gegevens van de cel ontbreekt de kern van wat er straks via de QR-code raadpleegbaar moet zijn. Een pakket batterijen (bijvoorbeeld voor een e-bike of scooter) bestaat vaak uit cellen van één leverancier, samengebouwd door een andere partij — de gegevens over de cel zelf komen dan ook echt van de celleverancier, niet van degene die het pakket assembleert.

Dit geldt voor de cel, niet voor het complete batterijpakket

Wat hier wordt opgevraagd, betreft de cel als los onderdeel: de chemie, de elektrochemische prestaties en de grondstofherkomst. Dit is iets anders dan de gegevens over het samengestelde batterijpakket, zoals het BMS (battery management system), de behuizing, de bekabeling en de manier waarop cellen met elkaar zijn verbonden. Die laatste gegevens komen doorgaans van de partij die de cellen tot een pakket verwerkt — vaak dezelfde importeur of assembleur die uiteindelijk het paspoort laat samenstellen. Wie op zoek is naar het volledige overzicht van wat er bij een batterijleverancier in het algemeen wordt opgevraagd (niet specifiek de cel, maar het hele pakket), vindt dat in welke gegevens moet ik bij mijn batterijleverancier opvragen. Deze pagina richt zich specifiek op het niveau van de cel, omdat cel- en pakketleverancier vaak twee verschillende bedrijven zijn en de gegevens dus ook apart en bij de juiste partij moeten worden opgevraagd.

Vanaf 18 februari 2027 moet dit in het paspoort staan

De verplichting om een digitaal batterijpaspoort te voeren, geldt vanaf 18 februari 2027. Tot die datum is er geen wettelijke verplichting om deze gegevens al in een paspoort te verwerken, maar de gegevens die nu bij een celleverancier worden opgevraagd, veranderen niet naarmate die datum dichterbij komt — dezelfde chemie, capaciteit en herkomst zijn dan nog steeds nodig. Er is dus geen reden om te wachten met het opvragen van deze gegevens tot kort voor de datum: de tijd tussen nu en dan is precies de tijd die nodig is om gegevens te verzamelen, te controleren en eventuele hiaten bij de leverancier op te lossen.

Zo pakt u het op: van opvragen tot vastleggen

Begin met een overzicht van welke cellen in welke batterijen worden gebruikt, per leverancier — dat voorkomt dat gegevens later niet te herleiden zijn naar de juiste cel. Vraag vervolgens per celtype de chemische samenstelling op (bijvoorbeeld LFP, NMC of een andere celchemie), de nominale capaciteit in Ah, de nominale spanning, het gewicht per cel, en gegevens over de verwachte cyclusbestendigheid. Vraag daarnaast expliciet naar de herkomst van kobalt, lithium, nikkel en grafiet in de cel — dit hangt samen met de zorgvuldigheidsplicht die voor deze grondstoffen geldt, beschreven in wat houdt de zorgvuldigheidsplicht voor batterijen in, en specifiek in wat moet ik weten over kobalt, lithium en grafiet uit risicogebieden.

Is de celleverancier gevestigd buiten de EU, bijvoorbeeld in China, dan loopt het opvragen van deze gegevens vaak anders dan bij een Europese leverancier — andere gewoonten in documentatie, andere talen, en soms terughoudendheid om chemische of herkomstgegevens te delen. Praktische aanpak hiervoor staat in hoe krijg ik de juiste paspoortgegevens van een fabrikant in China.

Nadat de gegevens binnen zijn, is het raadzaam ze te controleren voordat ze worden doorgezet naar het paspoort — celspecificaties op een datasheet komen niet altijd overeen met de daadwerkelijk geleverde cel, zeker niet als een leverancier tussentijds van subleverancier wisselt. Hoe die controle er in de praktijk uitziet, staat beschreven in hoe controleer ik of de gegevens van mijn leverancier kloppen. Komt hetzelfde celtype van meerdere leveranciers, dan is het van belang dat helder blijft welke gegevens bij welke levering horen; dat onderwerp komt aan de orde in wat doe ik als dezelfde batterij van verschillende leveranciers komt. En om te voorkomen dat een leverancier deze gegevens simpelweg niet aanlevert, is het verstandig om de levering van gegevens als voorwaarde op te nemen in het inkoopcontract — zie hoe leg ik de levering van paspoortgegevens vast in mijn inkoopcontract. Blijft een leverancier ondanks afspraken toch gegevens achterhouden, dan staat in mijn leverancier levert de gegevens niet — wat kan ik doen wat de mogelijkheden dan zijn.

Waar dit uit volgt: bijlage XIII en artikelen 38-44

Welke gegevens in het batterijpaspoort moeten staan, is vastgelegd in bijlage XIII van Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening). Deze bijlage noemt onder meer de chemische samenstelling, capaciteit, en herkomst van grondstoffen als gegevens die per batterij beschikbaar moeten zijn. Wie in de keten verantwoordelijk is voor het aanleveren van welke gegevens, volgt uit de artikelen 38 tot en met 44 van dezelfde verordening, waarin de verplichtingen van marktdeelnemers (fabrikanten, importeurs, distributeurs) zijn beschreven. Voor cellen die als apart onderdeel worden ingekocht en later in een pakket worden verwerkt, betekent dit dat de celleverancier als marktdeelnemer verantwoordelijk is voor de gegevens over de cel zelf, terwijl de gegevens over het samengestelde pakket bij een andere partij in de keten liggen.

Voor wie nog niet zeker weet of het batterijpaspoort überhaupt van toepassing is op de eigen situatie, geeft geldt het batterijpaspoort voor mijn batterijen daar een eerste aanknopingspunt voor, en wat is een batterijpaspoort precies legt uit wat er in grote lijnen achter het begrip schuilgaat.

Wie nu met een celleverancier in gesprek gaat, kan het beste beginnen met een lijst van de celtypes die worden ingekocht en per type navragen welke chemische en herkomstgegevens beschikbaar zijn — dat maakt direct duidelijk waar nog hiaten zitten, ruim voordat het paspoort verplicht wordt.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Een batterijpack bestaat uit cellen, een behuizing, een BMS en bedrading — maar de gegevens die in het paspoort moeten staan, zitten grotendeels in die cellen. Wie packs assembleert of importeert en het paspoort moet aanleveren, is voor een groot deel van die gegevens afhankelijk van wat de celleverancier levert. Dat maakt de inkooprelatie met die leverancier tot een van de belangrijkste schakels in het hele traject.

Wat er van u wordt verwacht

Chemische samenstelling van de cel opvragen

Bijlage XIII bij Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening) noemt de chemische samenstelling als onderdeel van de gegevens die in het paspoort moeten staan. Voor een bedrijf dat packs samenstelt uit ingekochte cellen betekent dit dat deze informatie niet zelf te bepalen is zonder laboratoriumonderzoek — die komt van de celfabrikant. Bij assemblage van pakketten uit meerdere celtypes (bijvoorbeeld verschillende chemieën in één seriematige productlijn) is het van belang deze gegevens per celtype apart te ontvangen en niet te generaliseren over een hele productserie.

Herkomst van grondstoffen vastleggen

Cellen bevatten kobalt, lithium, nikkel en grafiet, en voor een deel van deze grondstoffen gelden aparte verplichtingen rond herkomst en zorgvuldigheid, zoals beschreven op de pagina over wat de zorgvuldigheidsplicht voor batterijen inhoudt. Een bedrijf van bijvoorbeeld 20 medewerkers dat cellen inkoopt bij een celfabrikant in Azië, krijgt deze herkomstinformatie zelden ongevraagd aangeleverd; het opvragen ervan is een aparte actie, los van de technische datasheet die standaard wordt meegeleverd. Meer over de achtergrond van deze verplichting staat op de pagina over kobalt, lithium en grafiet uit risicogebieden.

Prestatiegegevens en levensduurindicatoren verzamelen

Capaciteit, nominale spanning, verwachte levensduur in laadcycli en interne weerstand horen tot de gegevens die volgens bijlage XIII in het paspoort thuishoren. Dit zijn meetwaarden die de celfabrikant tijdens kwalificatietests vaststelt. Voor een assemblagebedrijf is het van belang deze waarden te ontvangen op celniveau, niet als schatting op packniveau — vooral omdat een pack meerdere cellen in serie of parallel schakelt en de opgetelde waarden anders niet kloppen.

Gegevens actueel houden bij wijziging van celtype

De artikelen 38 tot en met 44 van de batterijenverordening beschrijven de verplichtingen van marktdeelnemers, waaronder het beschikbaar houden van juiste gegevens. Een celleverancier wijzigt af en toe een receptuur of een leverancier van grondstoffen zonder dat het uiterlijk van de cel verandert. Voor een bedrijf dat dezelfde productlijn jarenlang met "dezelfde" cel voert, betekent dit dat een vaste afspraak nodig is over wanneer de leverancier een wijziging meldt — dat gebeurt niet automatisch. Dit raakt ook de vraag wat te doen als dezelfde batterij van verschillende leveranciers komt, bijvoorbeeld bij dual sourcing van cellen.

Documentatie herleidbaar maken naar het geleverde charge

Gegevens in het paspoort moeten te herleiden zijn naar de daadwerkelijk geleverde batterij, niet naar een generieke productbeschrijving. Voor een importeur die per zending een ander productiebatch cellen ontvangt, betekent dit dat de koppeling tussen chargenummer en de bijbehorende celgegevens vastgelegd moet worden op het moment van ontvangst — achteraf uitzoeken welke cellen in welke pack zaten, is aanzienlijk lastiger.

Waar het misgaat in de praktijk

Een importeur ontvangt van de celfabrikant een algemene datasheet die voor de hele productlijn geldt, terwijl de daadwerkelijke levering uit een nieuwer productiebatch komt met een licht gewijzigde chemische samenstelling. Niemand signaleert het verschil omdat de datasheet er ongewijzigd uitziet.

Een assemblagebedrijf koopt cellen in bij een tussenhandelaar en niet direct bij de celfabrikant. De tussenhandelaar heeft alleen de technische specificaties, niet de herkomstgegevens van de grondstoffen — die blijven bij de fabrikant achter en worden nooit doorgegeven.

Bij een pack met cellen van twee verschillende fabrikanten (om leveringsrisico te spreiden) wordt in het paspoort maar één set celgegevens ingevuld, gebaseerd op de eerste leverancier. De tweede leverancier levert een net iets andere levensduurindicatie, die niet wordt verwerkt.

Een e-bike-importeur vraagt de celgegevens pas op wanneer het paspoort al aangemaakt moet worden, terwijl de fabriek in het buitenland een reactietijd van enkele weken heeft. Dit soort vertraging speelt vaker bij fabrieken buiten de EU; de aanpak daarvoor staat beschreven op de pagina over het krijgen van paspoortgegevens van een fabrikant in China.

Gegevens komen wel binnen, maar in een vrije-tekst PDF met screenshots van testresultaten, niet in een vorm die zich laat overnemen in het paspoort. Achteraf moeten waarden handmatig worden overgetypt, met risico op fouten — een kwestie die samenhangt met het geschikte formaat van aangeleverde gegevens.

Wat u kunt vastleggen

Een vaste lijst van celgegevens die bij elke bestelling wordt meegevraagd: chemische samenstelling, nominale capaciteit en spanning, verwachte cyclusleven, interne weerstand, en herkomst van kobalt, lithium, nikkel en grafiet.
Het chargenummer of batchnummer van de cellevering, gekoppeld aan de bijbehorende celgegevens, zodat een pack achteraf herleidbaar blijft naar de juiste dataset.
Een schriftelijke afspraak met de celleverancier over meldingsplicht bij wijziging van receptuur, grondstofbron of productieproces — dit is iets om op te nemen in de inkoopvoorwaarden, zie de toelichting over het vastleggen van afspraken in het inkoopcontract.
Bevestiging van de leverancier over de bron van de opgegeven gegevens (eigen laboratoriumtest, opgave van een sub-leverancier, of certificaat van een derde partij), zodat bij twijfel duidelijk is waar de gegevens vandaan komen — relevant bij het controleren van de juistheid van geleverde gegevens.
Een vast contactpunt bij de celleverancier voor paspoortgegevens, apart van de reguliere inkoopcontactpersoon, zodat technische vragen niet verdwijnen in een algemene ordermailbox.
Een protocol voor wat te doen wanneer de leverancier gevraagde gegevens niet, gedeeltelijk of te laat levert — de aanpak hiervoor staat uitgewerkt op de pagina over wat te doen als een leverancier de gegevens niet levert.

De volledige lijst met verplichte paspoortgegevens staat in bijlage XIII bij de batterijenverordening; welke gegevens specifiek voor een bepaald type batterij gelden, is terug te vinden op de pagina die beschrijft of het batterijpaspoort van toepassing is.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-09-05. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.