Welke gegevens moet ik bij mijn batterijleverancier opvragen?

Welke gegevens de leverancier levert

Bij een batterijleverancier worden gegevens opgevraagd over herkomst, samenstelling, prestaties en veiligheid van de batterij — de bouwstenen waaruit het digitale productpaspoort wordt samengesteld. Het gaat onder meer om identificatiegegevens zoals type, model, chemie en productiedatum, om gegevens over de koolstofvoetafdruk, om informatie over het gebruikte materiaal inclusief het aandeel gerecycled materiaal, om gegevens over prestaties en levensduur zoals capaciteit en aantal laadcycli, om veiligheidsinformatie, en om instructies voor demontage en verwijdering aan het einde van de levensduur. Deze gegevens komen niet automatisch mee met een levering batterijen; ze worden actief bij de fabrikant of importeur opgevraagd, en bij voorkeur al vóórdat het product op de markt wordt gebracht, zodat het paspoort op tijd klaar is in plaats van achteraf te worden samengeraapt.

Voor wie dit geldt en waar de grens ligt

Deze vraag speelt vooral bij wie een batterij als eerste op de EU-markt brengt of daarvoor verantwoordelijk is: de importeur van e-bikes en scooters, de batterijhandel die los verkoopt, en de machinebouwer die industriële batterijen boven 2 kWh verwerkt. De verantwoordelijkheid voor het aanleveren van deze gegevens ligt in de eerste plaats bij de fabrikant en de importeur, niet bij elke schakel in de handelsketen. Wie uitsluitend doorverkoopt zonder als fabrikant of importeur te worden aangemerkt, staat in een andere positie dan de partij die de batterij voor het eerst binnen de EU op de markt brengt — al blijft het voor die doorverkopende partij nuttig om te weten welke gegevens er ergens in de keten aanwezig moeten zijn, want de eindverantwoordelijkheid voor een compleet paspoort verdwijnt niet vanzelf als de eigen rol beperkt is.

Vanaf wanneer dit nodig is

Vanaf 18 februari 2027 geldt de verplichting om voor de aangewezen batterijen een digitaal productpaspoort beschikbaar te hebben, zoals vastgelegd in artikel 77 van de batterijenverordening. Tot die datum bestaat er geen wettelijke plicht om al een paspoort te tonen, maar de gegevens die daarvoor nodig zijn — herkomst, samenstelling, prestaties, veiligheid — veranderen niet naarmate de datum dichterbij komt. Wie deze gegevens nu al opvraagt bij de leverancier, voorkomt dat het paspoort vlak voor de deadline nog moet worden samengesteld met informatie die dan mogelijk lastiger te achterhalen is, bijvoorbeeld omdat een leverancier is gewisseld of een model inmiddels is uitgefaseerd.

Wat dit betekent voor de aanpak

De eerste stap is vaststellen welke batterijen in het eigen assortiment onder de aangewezen categorieën vallen: EV-batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen, of industriële batterijen boven 2 kWh. Daarna volgt het uitzoeken wie in de keten precies als fabrikant of importeur geldt — dat is niet altijd de eigen directe voorleverancier, soms zit die rol verderop in de keten, bijvoorbeeld bij de fabriek in het land van herkomst. Vervolgens worden de gegevens per categorie opgevraagd: identificatiegegevens, samenstelling en koolstofvoetafdruk, prestaties en levensduur, veiligheidsinformatie, en demontage-instructies. Handig is om vast te leggen in welke vorm de leverancier deze gegevens aanlevert — een datasheet, een certificaat, een los document — zodat ze bruikbaar zijn bij het samenstellen van het paspoort. Deze opvraag herhaalt zich bij elke nieuwe levering of modelwijziging, omdat gegevens per batterijmodel kunnen verschillen en een paspoort altijd op één specifiek model betrekking heeft.

Waar dat staat: bijlage XIII en artikel 38 tot en met 44

Bijlage XIII van Verordening (EU) 2023/1542 somt op welke gegevens in het batterijpaspoort worden opgenomen; deze bijlage vormt daarmee in feite de checklist voor wat er bij de leverancier wordt opgevraagd. De artikelen 38 tot en met 44 van dezelfde verordening beschrijven de verplichtingen van marktdeelnemers — fabrikanten, importeurs en distributeurs — en geven aan wie in de keten verantwoordelijk is voor het aanleveren en actueel houden van deze gegevens.

Wie hiermee aan de slag wil, begint met een lijst van de batterijmodellen die worden ingekocht of geïmporteerd, zet daar de bijbehorende leverancier naast, en vraagt per model de gegevens uit bijlage XIII schriftelijk op. Zodra die gegevens binnen zijn, kunnen ze worden aangeleverd voor het samenstellen van het paspoort — dat is het punt waarop een platform als batpas.eu de gegevens verwerkt tot een paspoort met QR-datadrager.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

Wie batterijen importeert of verhandelt, stelt niet zelf alle onderliggende data samen — die komt van de fabrikant, de celleverancier of de fabriek die de batterij assembleert. Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening), bijlage XIII, somt op welke gegevens in het batterijpaspoort moeten staan, en artikelen 38 tot en met 44 verdelen de verantwoordelijkheden tussen fabrikant, importeur en distributeur. Voor een importeur of handelaar betekent dat: gegevens ophalen, controleren, en zo nodig aanvullen voordat het paspoort de deur uit kan.

Weten welke gegevens er precies nodig zijn

Bijlage XIII beschrijft categorieën als samenstelling, herkomst van grondstoffen, prestaties, levensduur en informatie voor demontage en recycling. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit meestal dat er één persoon of een klein team de lijst uit bijlage XIII naast de documentatie van de leverancier legt, en checkt wat er al binnenkomt en wat structureel ontbreekt. Dat is geen eenmalige exercitie: bij elk nieuw model of elke nieuwe leverancier moet die vergelijking opnieuw.

Gegevens opvragen bij de bron

De partij die de batterij op de EU-markt brengt, is aanspreekbaar op de volledigheid van het paspoort — ook als de eigenlijke data van een toeleverancier komt. Dat maakt het opvragen van gegevens geen kwestie van vragen en afwachten, maar van vastleggen wat er wanneer binnenkomt. Bij samengestelde producten, zoals een e-bike met een los ingekochte accu, is het gebruikelijk dat de gegevens over de cellen zelf bij een andere partij liggen dan de gegevens over de assemblage. Welke gegevens dat precies zijn en bij wie ze horen, staat beschreven op de pagina over welke gegevens u opvraagt bij uw celleverancier voor het paspoort.

Controleren voordat het paspoort gepubliceerd wordt

Gegevens ontvangen is niet hetzelfde als gegevens goedkeuren. Een importeur die data doorzet zonder ze te bekijken, loopt het risico dat fouten in het paspoort terechtkomen die aan zijn eigen naam gekoppeld zijn. Praktisch betekent dit voor een middelgroot bedrijf dat er een vast controlemoment wordt ingebouwd — vaak bij binnenkomst van een nieuwe batch of een nieuw model — voordat de gegevens worden vrijgegeven voor het paspoort. Hoe die controle er in de praktijk uitziet, staat uitgewerkt op de pagina over hoe u controleert of de gegevens van uw leverancier kloppen.

Vastleggen wat er is afgesproken en ontvangen

Omdat de verplichting om een paspoort te leveren bij de marktdeelnemer zelf ligt, is het raadzaam dat afspraken met leveranciers over levering, vorm en tijdstip van de gegevens niet mondeling blijven. Voor bedrijven die met meerdere leveranciers werken, of die regelmatig wisselen, is dit een terugkerend aandachtspunt bij elke nieuwe inkooprelatie.

Waar het misgaat in de praktijk

Een aantal situaties komt in de praktijk steeds terug.

De leverancier stuurt alleen een productblad. Dat is bruikbaar voor marketing, maar mist vaak de specifieke gegevens die bijlage XIII vraagt, zoals exacte samenstelling of gegevens over grondstofherkomst. Het productblad wordt dan aangezien voor "de data", terwijl het paspoort met die informatie niet compleet te maken is.

De fabriek levert in een formaat dat niet aansluit. Data komt binnen als PDF, als los Excel-bestand, of soms als foto van een tabel. Dat is verwerkbaar, maar kost tijd en leidt tot fouten bij overtypen. Wat een werkbaar formaat is en hoe dat aangeleverd kan worden, staat beschreven op de pagina over het formaat waarin batterijgegevens aangeleverd worden voor het paspoort.

Dezelfde batterij komt van verschillende fabrieken. Bij groei of bij leveringsproblemen wordt eenzelfde model soms bij een tweede leverancier ingekocht. De gegevens van beide bronnen zijn zelden identiek, ook al gaat het om "dezelfde" batterij op papier. Wat dat betekent voor het paspoort staat toegelicht op de pagina over wat te doen als dezelfde batterij van verschillende leveranciers komt.

De leverancier reageert niet, of reageert te laat. Vooral bij fabrieken buiten de EU duurt het opvragen van aanvullende gegevens soms weken, terwijl de importeur zelf al wel verplichtingen heeft richting de markt. Zie hiervoor de pagina over wat te doen als de leverancier de gegevens niet levert.

Grondstofgegevens ontbreken structureel. Informatie over kobalt, lithium of grafiet en de herkomst daarvan wordt door leveranciers vaak niet standaard meegeleverd, terwijl dit onderdeel is van de bredere zorgvuldigheidsplicht rond batterijen. Wat deze plicht inhoudt, staat op de pagina over de zorgvuldigheidsplicht voor batterijen, en de gevoeligheid van specifieke grondstoffen staat toegelicht op de pagina over kobalt, lithium en grafiet uit risicogebieden.

Wat u kunt vastleggen

Een aantal documenten en afspraken maakt het opvragen en beheren van leveranciersgegevens beheersbaar:

Een leveranciersoverzicht per batterijmodel: welke partij levert welk onderdeel van de gegevens, en sinds wanneer.
Een vaste dataset per model, gebaseerd op de categorieën uit bijlage XIII, zodat helder is wat er compleet is en wat nog ontbreekt.
Contractuele afspraken over levering van gegevens, inclusief formaat en moment van aanleveren — uitgewerkt op de pagina over hoe u de levering van paspoortgegevens vastlegt in uw inkoopcontract.
Een controlelijst die bij elke nieuwe levering wordt doorlopen, met daarin wie de gegevens heeft gecheckt en op welke datum.
Een dossier per batch of model met de ontvangen brondocumenten, zodat bij vragen achteraf herleidbaar is waar welke informatie vandaan kwam.
Afspraken over updates, bijvoorbeeld wanneer een batterij later gerepareerd of omgebouwd wordt — zie de pagina over het updaten van gegevens bij een batterijwissel.

Voor bedrijven die met fabrieken buiten de EU werken, met name in China, is het vaak lastiger om deze afspraken in de eerste inkooponderhandeling al scherp te krijgen. Praktische aandachtspunten daarvoor staan op de pagina over hoe u de juiste paspoortgegevens krijgt van een fabrikant in China.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.