welke technische gegevens over capaciteit en vermogen moeten in het paspoort

Nominale capaciteit en oorspronkelijk vermogen staan centraal

Het paspoort vraagt in de kern om de nominale capaciteit in ampère-uur, het oorspronkelijke vermogen bij nominale spanning, en de bijbehorende spanning zelf. Dit zijn de cijfers waarmee een koper of een reparateur de batterij technisch kan plaatsen: hoeveel energie hij levert, bij welke spanning, en hoe hij zich verhoudt tot de specificatie waarmee hij ooit op de markt kwam. Daarnaast horen hier gegevens bij over het vermogen dat de batterij kan leveren in verschillende gebruiksomstandigheden, zoals bij hoge of lage temperatuur, en over de verwachte levensduur uitgedrukt in laadcycli. Dat laatste raakt aan een ander onderdeel van het paspoort, namelijk de actuele staat waarin de batterij zich bevindt — een gegeven dat apart wordt bijgehouden naast de oorspronkelijke specificaties.

Voor batterijen binnen de reikwijdte, niet voor elk detail van de celchemie

Deze gegevens gelden voor de categorieën batterijen die onder de verordening vallen: EV-batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen zoals e-bikes en scooters, en industriële batterijen boven 2 kWh. Draagbare consumentenbatterijen zonder digitaal paspoort vallen hier grotendeels buiten. Belangrijk is ook wat er niet in deze rubriek thuishoort: de precieze chemische samenstelling van de batterij is een apart gegeven, dat elders in het paspoort wordt vastgelegd en dat andere eisen kent dan de capaciteit- en vermogenscijfers. Wie op zoek is naar hoe die samenstelling wordt vastgelegd, leest daarover meer op de pagina over het vastleggen van de batterijchemie. Ook gegevens over gevaarlijke stoffen in de batterij vormen een eigen categorie, los van de capaciteits- en vermogensgegevens, en zijn te vinden op de pagina over gevaarlijke stoffen in de batterij. De capaciteit- en vermogensgegevens gaan dus specifiek over de energetische prestaties van de batterij als geheel, niet over waaruit hij is opgebouwd of wat hij bevat.

Verplicht vanaf 18 februari 2027, tot die tijd geen paspoortplicht

De verplichting om deze gegevens digitaal beschikbaar te stellen via het batterijpaspoort gaat in op 18 februari 2027. Tot die datum bestaat er geen plicht om deze cijfers in een digitaal paspoort te ontsluiten, al kunnen fabrikanten en importeurs er wel voor kiezen om er nu al mee te beginnen. Voor wie e-bike- of scooteraccu's importeert, of industriële batterijen boven 2 kWh op de markt brengt, is deze datum het moment waarop de technische documentatie over capaciteit en vermogen niet meer alleen in een datasheet of handleiding mag staan, maar gekoppeld moet zijn aan de QR-code op de batterij zelf.

Waar te beginnen: van typeplaatje naar paspoort

De praktische volgorde begint bij het verzamelen van wat er al bestaat: de meeste fabrikanten leveren capaciteit in Ah en vermogen in W of kW al op het typeplaatje of in de productdocumentatie, dus de eerste stap is nagaan of deze cijfers eenduidig en actueel zijn voor het specifieke batterijmodel dat wordt geïmporteerd of verhandeld. De tweede stap is checken of de vermogensgegevens ook de omstandigheden dekken die de verordening vraagt, zoals prestaties bij verschillende temperaturen — dit is vaak niet standaard opgenomen in een gewone datasheet en moet dan alsnog bij de fabrikant worden opgevraagd. De derde stap is deze gegevens onderscheiden van de duurzaamheidsgegevens die er dicht tegenaan liggen, zoals de verwachte levensduur en de capaciteitsretentie na een bepaald aantal cycli; wie hier een vollediger beeld van wil, vindt dat op de pagina over prestatie- en duurzaamheidsgegevens. Pas als deze cijfers compleet en gecontroleerd zijn, is het zinvol om ze aan te leveren voor opname in het paspoort, want een paspoort dat op onjuiste of onvolledige brongegevens is gebaseerd, moet later opnieuw worden aangepast. Wie een breder overzicht wil van alle gegevenscategorieën die samen het paspoort vormen — niet alleen capaciteit en vermogen, maar ook chemie, veiligheid en recycling — vindt dat overzicht op de pagina over welke gegevens er in het batterijpaspoort moeten staan.

Vastgelegd in de artikelen 9 en 10 en in bijlage XIII

Deze verplichting volgt uit de artikelen 9 en 10 van Verordening (EU) 2023/1542 (batterijenverordening), die de prestatie- en duurzaamheidseisen aan batterijen beschrijven, waaronder eisen over capaciteit, vermogen en de wijze waarop deze gemeten en gerapporteerd worden. Bijlage XIII van dezelfde verordening werkt dit uit tot de concrete lijst van gegevens die in het batterijpaspoort moeten worden opgenomen, met de nominale capaciteit en het vermogen als vaste onderdelen daarvan. De precieze meetmethoden en definities die bij deze cijfers horen, staan uitgewerkt in de artikelen zelf en in de daaraan gekoppelde technische standaarden.

Wie deze gegevens wil laten verwerken tot een werkend paspoort, begint met het verzamelen van de technische fiches van de fabrikant per batterijmodel, en checkt daarbij of capaciteit, vermogen en spanning eenduidig en compleet zijn vastgelegd — dat is het aanleverbestand waarmee een paspoort daadwerkelijk kan worden samengesteld en gehost.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

Bijlage XIII van de batterijenverordening noemt capaciteit en vermogen als vaste onderdelen van de gegevensset die in het batterijpaspoort moet staan. Het gaat niet om één los getal, maar om een reeks waarden die samen laten zien hoeveel energie een batterij kan leveren, hoe die capaciteit zich verhoudt tot de oorspronkelijke waarde, en hoe de batterij zich onder verschillende omstandigheden gedraagt. De precieze eisen aan prestaties zijn uitgewerkt in de artikelen 9 en 10 van de verordening, die de basis vormen voor wat er vervolgens in het paspoort terechtkomt.

Nominale capaciteit vastleggen

De nominale capaciteit — meestal in ampère-uur of watt-uur — is het startpunt. Dit is de waarde die de fabrikant bij het ontwerp van de batterij heeft vastgesteld en die als referentie dient voor latere metingen, zoals de staat van gezondheid. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit vooral dat deze waarde ergens al bestaat — in een datasheet, een testrapport of een conformiteitsverklaring van de celfabrikant — en dat die waarde overgenomen moet worden zonder ruimte voor eigen interpretatie of afronding die niet is onderbouwd.

Vermogen en belastbaarheid opnemen

Naast capaciteit vraagt het paspoort gegevens over vermogen: hoeveel energie de batterij per tijdseenheid kan afgeven of opnemen. Voor toepassingen zoals e-bikes en scooters is dit relevant omdat het vermogen samenhangt met de motoraansturing en het laadgedrag. Praktisch betekent dit dat een importeur niet alleen de celspecificatie nodig heeft, maar ook gegevens over de configuratie van het batterijpack — hoe cellen zijn samengeschakeld — omdat dat het geleverde vermogen beïnvloedt.

Wijzigingen in capaciteit over tijd tonen

Bijlage XIII vraagt niet alleen om een momentopname, maar ook om gegevens die de ontwikkeling van de capaciteit in de tijd inzichtelijk maken. Dit raakt direct aan de vraag wat is de staat van gezondheid van een batterij en waarom moet die erin, want capaciteitsverlies is een van de indicatoren die daarvoor wordt gebruikt. Voor een bedrijf betekent dit dat er een systeem moet zijn om metingen op te slaan en te koppelen aan het paspoort, niet alleen bij aflevering maar ook nadien.

Testomstandigheden documenteren

Een capaciteits- of vermogenswaarde zonder de omstandigheden waaronder die is gemeten, zegt weinig. De artikelen 9 en 10 verwijzen naar geharmoniseerde teststandaarden en methoden waarmee prestaties worden vastgesteld. Voor de praktijk betekent dit dat niet alleen de uitkomst van een test relevant is, maar ook onder welke voorwaarden (temperatuur, laadsnelheid, testprotocol) die uitkomst is verkregen — informatie die vaak al in een testrapport staat, maar niet altijd wordt doorgezet naar het paspoort.

Samenhang met andere prestatiegegevens bewaken

Capaciteit en vermogen staan niet los van andere gegevens in het paspoort. Ze hangen samen met de gegevens die horen bij de vraag welke prestatie- en duurzaamheidsgegevens horen in het paspoort, zoals levensduurverwachting en duurzaamheidsklasse. Voor een bedrijf betekent dit dat deze gegevens niet apart aangeleverd kunnen worden zonder aandacht voor onderlinge consistentie — een capaciteitswaarde die niet aansluit bij de opgegeven levensduur roept vragen op.

Waar het misgaat in de praktijk

Een eerste situatie waarin het misgaat: de nominale capaciteit die op het typeplaatje of in de verkoopdocumentatie staat, wijkt af van de waarde in het testrapport van de celfabrikant, zonder dat duidelijk is welke van de twee de bron voor het paspoort moet zijn.

Een tweede situatie: vermogensgegevens worden aangeleverd voor de losse cel, terwijl het paspoort betrekking heeft op het samengestelde pack. Het geleverde vermogen van een pack kan afwijken van wat een enkele cel aankan, en die vertaalslag wordt soms overgeslagen.

Een derde situatie ontstaat wanneer testomstandigheden niet worden meegenomen. Een capaciteit die bij 25 graden is gemeten wordt zonder toelichting naast een waarde gezet die onder andere condities is bepaald, waardoor de gegevens in het paspoort niet vergelijkbaar zijn met wat elders over dezelfde batterij wordt gecommuniceerd.

Een vierde situatie: bij een nieuwe batchleverantie van dezelfde batterij wordt de oude capaciteitswaarde gewoon overgenomen, zonder te controleren of de fabrikant tussentijds iets heeft aangepast aan celchemie of configuratie. Dit raakt aan de vraag hoe vaak moet ik de gegevens in het batterijpaspoort bijwerken, want een paspoort dat bij invoering correct was, kan dat na een leverancierswijziging niet meer zijn.

Een vijfde situatie: capaciteitsgegevens worden intern wel bijgehouden voor garantiedoeleinden, maar nooit gestructureerd doorgezet naar de partij die het paspoort samenstelt, waardoor er een gat ontstaat tussen wat het bedrijf weet en wat het paspoort laat zien.

Wat u kunt vastleggen

Het testrapport of de datasheet van de celfabrikant waarin nominale capaciteit en vermogen zijn vastgesteld, inclusief vermelding van de gebruikte teststandaard.
Een overzicht van de packconfiguratie (aantal cellen, schakeling) waarmee de vertaling van celwaarden naar packwaarden te herleiden is.
De testomstandigheden waaronder capaciteit en vermogen zijn gemeten, apart van de uitkomst zelf.
Een vastgelegde afspraak met de fabrikant of leverancier over wie welke meetwaarde levert, en in welke vorm — dit sluit aan bij de bredere vraag welke gegevens moeten er in het batterijpaspoort staan.
Een procedure voor het herzien van capaciteitsgegevens bij wijziging van leverancier, celtype of batch.
Interne notities over de relatie tussen capaciteitswaarde en opgegeven staat van gezondheid, zodat beide gegevens elkaar niet tegenspreken.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-09-05. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.