batpas.eu
Inloggen Aanmelden

Wat gebeurt er als ik geen batterijpaspoort heb?

Geen paspoort betekent: niet aantoonbaar conform

Een batterij zonder digitaal productpaspoort voldoet niet aan de eisen die de batterijenverordening stelt aan het op de markt brengen ervan. Dat raakt niet alleen de batterij zelf, maar het hele traject eromheen: verkoop, distributie en het beschikbaar stellen aan een gebruiker. De verordening behandelt het ontbreken van een paspoort als een vorm van non-conformiteit, vergelijkbaar met andere gevallen waarin een product niet aan de gestelde eisen voldoet. Marktdeelnemers — fabrikanten, importeurs en distributeurs — kunnen daarop worden aangesproken door de nationale markttoezichthouder. Wat er in de praktijk gebeurt hangt af van hoe die toezichthouder optreedt, maar de verordening zelf geeft de kaders: corrigerende maatregelen, en waar lidstaten dat hebben ingevuld, sancties.

Voor welke batterijen dit geldt, en voor welke nog niet

De verplichting tot een digitaal productpaspoort geldt voor de categorieën batterijen die de verordening aanwijst: EV-batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen (zoals e-bikes en scooters) en industriële batterijen boven 2 kWh. Voor deze categorieën gelden de bepalingen over non-conformiteit en corrigerende maatregelen uit de artikelen 79 tot en met 84 van Verordening (EU) 2023/1542. Batterijen die buiten deze categorieën vallen — kleine draagbare batterijen bijvoorbeeld — kennen andere eisen en vallen niet onder deze paspoortplicht. Belangrijk is ook het onderscheid tussen "geen paspoort hebben" en "een paspoort hebben met fouten erin": beide kunnen tot corrigerende maatregelen leiden, maar de verordening onderscheidt situaties waarin een batterij een risico vormt van situaties waarin alleen sprake is van administratieve non-conformiteit. Dat onderscheid bepaalt mede welk instrument een toezichthouder inzet.

Vanaf 18 februari 2027 geldt de verplichting, tot die tijd niet

De verplichting tot een digitaal productpaspoort gaat gelden vanaf 18 februari 2027, zoals vastgelegd in artikel 77 van de batterijenverordening. Tot die datum bestaat er geen wettelijke plicht tot een paspoort en kan er dus ook geen sprake zijn van non-conformiteit op dit specifieke punt. Dat betekent niet dat er tot dan niets te doen is: het samenstellen van een paspoort, het verzamelen van de juiste gegevens bij fabrikant of leverancier en het inrichten van de QR-datadrager kost tijd, en die tijd loopt nu al. Wat er ná 18 februari 2027 exact gebeurt bij het ontbreken van een paspoort — welke toezichthouder optreedt, met welke maatregel, binnen welke termijn — staat niet in detail vast in de verordening zelf; dat wordt mede ingevuld door hoe lidstaten hun markttoezicht en sanctieregime hebben georganiseerd.

Wat dit betekent voor wie nu een batterij op de markt brengt of gaat brengen

Voor een importeur, batterijhandel of machinebouwer die batterijen boven 2 kWh, e-bike- of scooterbatterijen op de markt brengt, is de eerste stap na te gaan of het product onder een van de aangewezen categorieën valt. Is dat het geval, dan is de tweede stap in kaart brengen welke gegevens er al beschikbaar zijn bij de fabrikant of eigen organisatie, en welke nog ontbreken. De derde stap is het daadwerkelijk laten samenstellen en hosten van het paspoort, inclusief de QR-datadrager die aan het product of de verpakking gekoppeld wordt — dit is een proces dat niet van de ene op de andere dag klaar is, zeker niet bij een groot assortiment of bij afhankelijkheid van gegevens uit het buitenland. Wie hiermee wacht tot vlak voor 18 februari 2027, loopt het risico dat de voorbereidingstijd niet toereikend is wanneer de verplichting ingaat. Voor wie al vóór die datum handelt geldt geen boete of sanctie op dit punt, maar wie wacht tot na de datum riskeert dat een batterij zonder paspoort als non-conform wordt aangemerkt, met de gevolgen die de artikelen 79 tot en met 84 daaraan verbinden — variërend van het moeten aanleveren van ontbrekende informatie tot verdergaande corrigerende maatregelen wanneer een toezichthouder daartoe besluit.

De grondslag: artikelen 79-84 en artikel 93 van de verordening

De bepalingen over wat er gebeurt bij non-conformiteit staan in de artikelen 79 tot en met 84 van Verordening (EU) 2023/1542. Deze artikelen beschrijven hoe wordt omgegaan met batterijen die een risico vormen, met non-conforme batterijen in het algemeen, en welke corrigerende maatregelen daarbij horen — van het laten aanpassen van documentatie tot het van de markt laten halen van producten. Artikel 93 van dezelfde verordening regelt de sancties: het legt vast dat lidstaten regels moeten vaststellen voor sancties bij overtreding van de verordening, en dat deze sancties doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend moeten zijn. De verordening zelf bepaalt dus het kader, maar de concrete invulling — welk bedrag, welke procedure, welke instantie — verschilt per lidstaat en staat niet in de verordening zelf beschreven.

Wie wil nagaan of een specifiek product onder de paspoortplicht valt, kan dat het beste toetsen aan de categorieën en drempelwaarden uit de verordening zelf, en bij twijfel de officiële teksten van de artikelen 77 en 79 tot en met 84 raadplegen. Voor wie alvast wil beginnen met de voorbereiding: het in kaart brengen van welke gegevens al aanwezig zijn en welke nog bij de fabrikant of importeur moeten worden opgevraagd, is een stap die nu al te zetten is, ongeacht hoe het toezicht er straks precies uitziet.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

De batterijenverordening verbindt het paspoort aan het op de markt brengen van de batterij: geen paspoort betekent dat de batterij niet aan de voorwaarden voldoet om verkocht te worden. Wat dat concreet betekent, valt in een paar losse verplichtingen uiteen.

Zorgen dat de batterij niet zonder paspoort in de handel komt

Voor de partij die de batterij als eerste op de EU-markt zet, is het paspoort onderdeel van wat een batterij "in orde" maakt, naast bijvoorbeeld CE-markering. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit in de praktijk dat inkoop en compliance niet los van elkaar kunnen werken: een nieuwe batterij in het assortiment opnemen zonder dat het paspoort geregeld is, is een operationele fout, niet een kwestie van "dat komt later wel". Wie twijfelt of die rol bij het eigen bedrijf ligt, kan dat toetsen aan wie is verantwoordelijk voor het batterijpaspoort? en aan ben ik importeur of fabrikant volgens de batterijenverordening?

Reageren op non-conformiteit als die wordt vastgesteld

De artikelen 79 tot en met 84 van de verordening beschrijven hoe wordt omgegaan met batterijen die een risico vormen of niet aan de eisen voldoen: er is een traject van vaststellen, corrigerende maatregelen nemen, en zo nodig de batterij uit de handel halen. Voor een middelgroot bedrijf betekent dit dat er iemand moet zijn die weet welk dossier bij welke batterij hoort, zodat op een vraag van een toezichthouder niet met vertraging maar met een dossier gereageerd kan worden. Dat dossier begint vaak bij de vraag welke rol het bedrijf zelf speelt in de keten — een distributeur heeft andere aanknopingspunten dan een partij die zelf importeert, zoals beschreven in welke verplichtingen heeft een distributeur van batterijen?

Vastleggen wie binnen de keten welk stuk van het paspoort levert

Een batterijpaspoort komt niet uit één bron: gegevens over materialen, herkomst, prestaties en circulariteit kunnen van de fabrikant, de importeur of een tussenpartij komen. Voor een bedrijf dat batterijen onder eigen merk verkoopt, ligt de verantwoordelijkheid voor die gegevens doorgaans dichter bij huis dan wanneer het merk van een derde is; zie ik verkoop batterijen onder mijn eigen merk — welke verplichtingen krijg ik? Wie via een buitenlandse fabrikant werkt, doet er goed aan om vooraf te bepalen wie het paspoort daadwerkelijk samenstelt en host, zoals toegelicht in mijn fabrikant zit buiten de Europese Unie — wie regelt het batterijpaspoort dan?

Waar het misgaat in de praktijk

Een aantal terugkerende situaties laat zien waar "niets doen" in de praktijk ontstaat, vaak niet uit onwil maar uit onduidelijkheid over wie iets moest regelen.

Een importeur neemt een nieuwe lijn e-bikes op in het assortiment en gaat ervan uit dat de Aziatische fabrikant het paspoort al heeft klaargezet, omdat de conformiteitsverklaring wel aanwezig is. Bij navraag blijkt de fabrikant nooit van het paspoort gehoord te hebben.

Een webshop verkoopt batterijen voor lichte vervoermiddelen uit eigen voorraad en gaat er, omdat het merk van een derde is, van uit dat die derde partij verantwoordelijk is. In de praktijk is de webshop echter de partij die de batterij als eerste op de EU-markt brengt; wat dat voor een webshop met eigen voorraad betekent, staat toegelicht op wat moet ik als webshop regelen als ik zelf batterijen op voorraad verkoop?

Een machinebouwer verwerkt industriële batterijen boven 2 kWh in een eigen product en behandelt het paspoort als een onderdeel dat "er later nog bij kan", terwijl het product al wordt uitgeleverd aan klanten.

Een bedrijf verkoopt via een online marktplaats en denkt dat de marktplaats de verplichtingen overneemt, terwijl de marktplaats meestal een andere rol heeft dan die van de partij die de batterij op de markt brengt; zie wat betekent de batterijenverordening als ik via een online marktplaats verkoop?

Een bedrijf heeft het paspoort wel voor de eerste lichting batterijen geregeld, maar niet voor een variant die later is toegevoegd, waardoor een deel van het assortiment feitelijk zonder paspoort wordt verkocht zonder dat dit binnen het bedrijf is opgemerkt.

In geen van deze situaties is er sprake van een bewuste keuze om de regels te negeren — het is eerder een kwestie van rolverwarring: niemand heeft expliciet vastgelegd wie het paspoort voor deze specifieke batterij zou regelen.

Wat u kunt vastleggen

Een aantal documenten en afspraken maakt het aantoonbaar dat het paspoort geregeld is, en maakt het makkelijker om bij vragen van een toezichthouder of handelspartner snel te reageren:

Deze vastlegging is geen doel op zich, maar het verschil tussen kunnen aantonen dat het paspoort geregeld is en achteraf moeten uitzoeken wat er precies is afgesproken — op een moment dat daar minder ruimte voor is.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.