czy muszę również sporządzić certyfikat baterii dla baterii importowanych z Anglii
Tak, Zjednoczone Królestwo liczy się jako "poza UE"
Baterie pochodzące z Anglii (lub Szkocji, Walii, Irlandii Północnej zgodnie z obowiązującymi przepisami) wchodzące na rynek UE podlegają tym samym zasadom co baterie importowane z Chin, USA lub któregokolwiek innego kraju spoza UE. Pochodzenie z Zjednoczonego Królestwa nie zmienia zobowiązania: ktokolwiek wprowadza baterię EV, baterię do lekkiego pojazdu lub baterię przemysłową powyżej 2 kWh z Wielkiej Brytanii na rynek UE, to ta osoba musi dopilnować sporządzenia i utrzymywania cyfrowego paszportu baterii. Od czasu Brexitu Zjednoczone Królestwo jest dla unijnego rozporządzenia o bateriach krajem trzecim, a zatem import z tego kraju podlega dokładnie tej samej procedurze co import z każdego innego kraju spoza Unii.
Dla kogo to obowiązuje i co się nie zmienia
Dotyczy to każdej strony, która wprowadza baterie lub urządzenia z bateriami z Wielkiej Brytanii na rynek UE po raz pierwszy — zwykle importera zgodnie z artykułem 3 rozporządzenia (UE) 2023/1542. Przy tym nie ma znaczenia, czy bateria została pierwotnie wyprodukowana w Wielkiej Brytanii, czy też brytyjski dostawca sam tylko pośredniczy w transakcji pochodzącej z kraju trzeciego; osoba, która wprowadza baterię z Wielkiej Brytanii na rynek UE, otrzymuje obowiązki importera. W rozporządzeniu nie ma przejściowych przepisów ani wyłączeń specjalnie dla Wielkiej Brytanii: tekst zna tylko rozróżnienie między "producentem mającym siedzibę w Unii" a stronami dostarczającymi spoza Unii, a Zjednoczone Królestwo należy do tej ostatniej kategorii. To nie dotyczy: statusu baterii, które były już na rynku UE przed przesunięciem, lub baterii, których producent sam ma siedzibę w państwie członkowskim UE i które przypadkowo przechodzą przez pośrednika brytyjskiego — w tym ostatnim przypadku pytanie może być bardziej istotne czy ktoś jest producentem lub importerem niż samo pytanie o pochodzenie z Wielkiej Brytanii.
Od 18 lutego 2027 r., bez osobnego wyjątku dla Wielkiej Brytanii
Obowiązek posiadania cyfrowego paszportu baterii obowiązuje od 18 lutego 2027 r., jak określono w artykule 77 rozporządzenia (UE) 2023/1542. W przypadku importu z Wielkiej Brytanii w rozporządzeniu nie można znaleźć oddzielnego momentu wejścia w życie ani okresu przejściowego — data 18 lutego 2027 r. obowiązuje w pełni, podobnie jak w przypadku każdej innej baterii wprowadzanej na rynek UE. Do tego czasu obowiązki uczestników rynku wynikające z artykułów 38–44, takie jak znakowanie CE, dokumentacja zgodności i wyznaczenie pełnomocnika, gdzie jest to konieczne, pozostają w mocy, ale sam paszport nie musi jeszcze być dostępny. Ci, którzy już teraz importują baterie z Wielkiej Brytanii, powinni zatem wykorzystać ten czas na uporządkowanie własnej pozycji i łańcucha danych, zamiast czekać, aż termin się zbliży.
Co to oznacza w praktyce dla importerów z Wielkiej Brytanii
Pierwszym krokiem jest ustalenie, kto w łańcuchu pełni rolę importera — często jest to podmiot, który fizycznie wprowadza baterię do UE i wprowadza ją na rynek na własne nazwisko, ale w przypadku odsprzedaży pod inną marką sytuacja może ulec zmianie, jak opisano w kto jest odpowiedzialny za paszport baterii. Drugi krok to sprawdzenie, czy brytyjski dostawca już dostarcza dane niezbędne do paszportu — skład chemiczny, pochodzenie surowców, dane dotyczące wydajności i trwałości — czy też dane te muszą być zebrane samodzielnie, co ze względu na odległość od dostawcy spoza UE często wymaga więcej negocjacji niż w przypadku dostawcy z UE. Trzecim krokiem jest ocena, czy konieczny jest pełnomocnik — kwestia ta jest szczególnie ważna, gdy strona brytyjska sama rości sobie prawa jako producent, ale nie ma siedziby w UE, sytuacja porównywalna z producencie spoza Unii Europejskiej i gdzie można znaleźć informacje kiedy dokładnie musi być wyznaczony pełnomocnik. Dopiero po tym następuje faktyczne złożenie paszportu: zbieranie danych, ich hosting na wymagany ustawowo okres oraz połączenie nośnika danych QR z produktem.
Podstawa prawna: artykuły 1, 3 i 38–44
Fakt, że Wielka Brytania podlega przepisom dotyczącym importerów, wynika z artykułu 1 i artykułu 3 Rozporządzenia (UE) 2023/1542, w którym określono zakres zastosowania oraz definicje producenta, importera i podmiotu odpowiedzialnego — definicje oparte na siedzibie w Unii lub poza nią, bez rozróżnienia na konkretny kraj. Zobowiązania wynikające z tego dla podmiotów dostarczających spoza UE zawarte są w artykułach 38–44 dotyczących zobowiązań podmiotów odpowiedzialnych, uzupełnione artykułem 40 dotyczącym zobowiązań upoważnionego przedstawiciela, gdy podmiot odpowiedzialny za baterię nie ma siedziby w UE. Samo zobowiązanie dotyczące cyfrowego paszportu, z datą 18 lutego 2027 r., zawarte jest w artykule 77.
Podmioty importujące baterie z Wielkiej Brytanii powinny rozpocząć od ustalenia własnej roli w łańcuchu dostaw i zinwentaryzowania, które dane brytyjski dostawca już może dostarczyć — to decyduje o tym, ile pracy będzie jeszcze do zrobienia przed wejściem w życie zobowiązania 18 lutego 2027 r.
Na czym to opiera się
- Rozporządzenie (UE) 2023/1542, artykuły 38 do 44 (obowiązki uczestników rynku)
- Rozporządzenie (UE) 2023/1542, artykuł 40 (obowiązki reprezentantów)
- Rozporządzenie (UE) 2023/1542, artykuł 1 (przedmiot i zakres stosowania) i artykuł 3 (definicje)
Rozporządzenie znajduje się w EUR-Lex. Powołujemy się na każde stwierdzenie; nie musicie nam wierzyć.
Co konkretnie musisz zrobić
Czego się od Ciebie oczekuje
Rozporządzenie w sprawie baterii nie patrzy na kraj pochodzenia baterii, ale na moment, w którym ta bateria pojawia się na rynku europejskim. Wielka Brytania od brexitu jest krajem trzecim, podobnie jak na przykład Chiny czy Stany Zjednoczone. To oznacza, że bateria wchodząca do UE z Anglii, zgodnie z artykułem 3 Rozporządzenia (UE) 2023/1542, jest "wprowadzona do obrotu" w tym samym momencie co bateria pochodząca z Shenzhen. Nie ma wyjątku dla produktów brytyjskich, nawet dla produktów, które originally miały certyfikat UE sprzed brexitu.
Ustalenie, kto jest importerem
W przypadku towarów z Wielkiej Brytanii importerem w rozumieniu artykułów 38–44 Rozporządzenia (UE) 2023/1542 jest podmiot, który jako pierwszy wprowadza baterię na rynek UE. Zwykle jest to przedsiębiorstwo, które kupuje baterie u brytyjskiego dostawcy i przewozi je przez unijną granicę celną. Firmy, które wątpią, czy ta rola dotyczy ich przedsiębiorstwa, znajdą rozgraniczenie między rolami w Czy jestem importerem czy producentem według rozporządzenia w sprawie baterii?. Dla przedsiębiorstw zatrudniających 10–100 pracowników nie jest to zwykle pytanie abstrakcyjne: ktoś w przedsiębiorstwie dokonuje zgłoszenia celnego, a to czynność faktycznie stanowi dokładnie moment, w którym powstają zobowiązania importera.
Sprawdzenie, czy w UE już jest odpowiedzialny podmiot
Niektórzy brytyjscy producenci po brexicie utworzyli własne siedziby w UE lub pracują z upoważnionym przedstawicielem w Unii. Jeśli tak jest, ten podmiot może już ponosić odpowiedzialności, które w innym przypadku przypadałyby importerowi. To jest coś, co warto zapytać dostawcę, a nie zakładać. Gdy brakuje takiej reprezentacji, pytanie o to, czy i kiedy potrzebny jest upoważniony przedstawiciel, staje się istotne — jest to omówione w Kiedy muszę wyznaczyć upoważnionego reprezentanta dla baterii?.
Zlecenie opracowania paszportu baterii na podstawie danych fabrycznych
Nawet jeśli fabryka znajduje się w Wielkiej Brytanii, paszport musi istnieć zanim bateria wejdzie na rynek UE. Dane potrzebne do tego — specyfikacje techniczne, skład, pochodzenie materiałów — pochodzą od brytyjskiego producenta, niezależnie od tego, że sam nie podlega unijnemu rozporządzeniu. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego 10–100 pracowników oznacza to często, że potrzebna jest dodatkowa korespondencja, aby uzyskać te dane, ponieważ brytyjski producent nie zna z własnej inicjatywy unijnego formatu paszportu. Firmy, które zastanawiają się, kto faktycznie wykonuje to zadanie, znajdą bardziej szczegółowe wyjaśnienia w Kto jest odpowiedzialny za paszport baterii?.
Ocena, czy rola zmienia się przy własnej marce lub dalszej sprzedaży
Podmioty, które kupują brytyjskie baterie i sprzedają je pod własną marką, mogą uzyskać zobowiązania producenta zamiast (lub oprócz) zobowiązań importera. To jest oddzielne rozważenie, niezależnie od faktu, że bateria pochodzi z Wielkiej Brytanii. Ta sytuacja jest opisana w Sprzedaję baterie pod własną marką — jakie obowiązki się pojawią?.
Gdzie w praktyce coś idzie nie tak
Powtarzającym się problemem jest przekonanie, że "europejska jakość" lub oznaczenie CE już umieszczone na produkcie brytyjskim oznacza, że spełniono wymagania rozporządzenia w sprawie baterii. Oznaczenie CE dotyczy innych przepisów i nie zastępuje cyfrowego karty produktu; patrz również Jakie oświadczenie o zgodności i oznaczenie CE dotyczą baterii?.
Druga sytuacja: firmy, które od lat pobierają od tego samego brytyjskiego dostawcy, czasami zakładają, że istniejąca relacja handlowa daje zwolnienie. Rozporządzenie nie przewiduje przepisu przejściowego specjalnie dostosowanego do WB; data wprowadzenia baterii na rynek UE jest decydująca, a nie czas trwania relacji handlowej.
Trzecia pułapka pojawia się w przypadku baterii importowanych za pośrednictwem holenderskiego lub niemieckiego pośrednika. Firma, która ostatecznie odsprzedaje baterię użytkownikowi końcowemu, zakłada wtedy, że pośrednik już załatwił obowiązek karty produktu, bez weryfikacji. Rola stron trzecich sprzedających towary bez samodzielnego ich importowania jest opisana w Jakie obowiązki ma dystrybutor baterii? — ta rola nie jest automatycznie zwolniona z odpowiedzialności.
Czwarta sytuacja występuje w przypadku sprzedaży za pośrednictwem sklepu internetowego lub platformy handlowej, która oferuje produkt brytyjski bezpośrednio konsumentom w UE. W tym przypadku pytanie, kto w UE występuje jako pierwsza odpowiedzialna strona, jest również istotne i zostało wyjaśnione w Co oznacza rozporządzenie w sprawie baterii, jeśli sprzedaję przez platformę rynku internetowego?.
Piąty i ostatni punkt będący przedmiotem dyskusji: idea, że британский producent może sam dokonać rejestracji w UE tak, jakby ta strona znajdowała się w UE. Obowiązki rejestracyjne są powiązane z posiadaniem placówki w UE lub upoważnionego reprezentanta; kto zastanawia się, jak dokładnie ta rejestracja działa, znajdzie to w Czy muszę zarejestrować się jako producent baterii i gdzie?.
Co można udokumentować
- Dokumentacja źródłowa baterii: zamówienie zakupu, dokumenty celne i nazwa brytyjskiego producenta lub dostawcy, aby możliwe było późniejsze odtworzenie, kiedy i przez kogo bateria została wprowadzona na rynek UE.
- Korespondencja dotycząca danych technicznych: e-maile lub dokumenty, w których brytyjski producent dostarczył skład, pochodzenie materiałów surowych i inne dane do karty produktu.
- Przegląd własnej roli: krótka notatka lub dokument wewnętrzny, w którym wskazano, czy firma występuje jako importer, jako strona sprzedająca pod własną marką, czy jako dystrybutor — z uzasadnieniem tego.
- Potwierdzenie dotyczące ewentualnego upoważnionego reprezentanta: pisemne potwierdzenie od brytyjskiego dostawcy, czy już wyznaczono upoważnionego reprezentanta w UE, a jeśli nie, kto pełni tę rolę.
- Dowód oznaczenia CE i zgodności, oddzielnie od cyfrowej karty produktu, aby nie powstało wrażenie, że jeden zastępuje drugi.
Nie jest to porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o przepisach, z którymi wiąże się ta platforma. Nie znamy Waszej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących Waszej sprawy skonsultujcie się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.
Napisane z pomocą AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka dnia 2026-09-05. Coś się nie zgadza? Dajcie nam znać — poprawki mają priorytet.