Ο προμηθευτής μου δεν παρέχει τα δεδομένα — τι μπορώ να κάνω;

Τι συγκεκριμένα πρέπει να κάνετε

Τι αναμένεται από εσάς

Ο συμμετέχων στην αγορά που χρειάζεται το διαβατήριο πρέπει να μπορεί να παράσχει και τα δεδομένα

Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2023/1542 θέτει υποχρεώσεις στα άρθρα 38 έως 44 για τους συμμετέχοντες στην αγορά στην αλυσίδα μπαταριών — από τον κατασκευαστή μέχri τον εισαγωγέα μέχρι τον διανομέα. Όποιος φέρνει μια μπαταρία στην ευρωπαϊκή αγορά είναι υπεύθυνος για το ότι οι πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στο διαβατήριο μπαταρίας είναι πράγματι διαθέσιμες. Για έναν εισαγωγέα ηλεκτρικών ποδηλάτων ή σκούτερ, αυτό στην πράξη σημαίνει: το μέρος που φέρνει το προϊόν στο εμπόριο στην Ευρώπη φέρει την ευθύνη για το διαβατήριο, ακόμη και αν τα δεδομένα πρέπει να προέρχονται από έναν προμηθευτή αλλού στην αλυσίδα. Ένα εταιρεία με 10 έως 100 υπαλλήλους βρίσκεται συχνά εδώ στη μέση — πολύ μικρή για να παράγει κελιά μόνη της, πολύ μεγάλη για να κρυφτεί πίσω από τον προμηθευτή.

Το διαβατήριο πρέπει να υπάρχει τη στιγμή που το προϊόν φέρνεται στο εμπόριο

Το άρθρο 77 συνδέει το διαβατήριο μπαταρίας με το φέρνειν στο εμπόριο της μπαταρίας. Αυτό σημαίνει ότι τα δεδομένα δεν πρέπει να είναι "ανά πάσα στιγμή" διαθέσιμα, αλλά πριν η μπαταρία πραγματικά πωληθεί ή παραδοθεί. Για την πράξη ενός εισαγωγέα, αυτό σημαίνει ότι η ζήτηση δεδομένων από τον προμηθευτή δεν είναι το τελευταίο στάδιο της διαδικασίας αγοράς, αλλά μια προϋπόθεση εκ των προτέρων. Ποια δεδομένα πρέπει να ζητήσω από τον προμηθευτή μπαταριών μου; δίνει μια επισκόπηση του τι ακριβώς πρέπει να υπάρχει πριν μπορέσει να γίνει αυτό το βήμα.

Η προέλευση και η ακρίβεια των δεδομένων παραμένουν ένα σημείο προσοχής, ακόμη και αν τα έχει παράσχει ένα τρίτο μέρος

Το ότι τα δεδομένα προέρχονται από έναν προμηθευτή δεν σημαίνει ότι ο εισαγωγέας μπορεί να τα περάσει στο διαβατήριο χωρίς περαιτέρω έλεγχο. Στην πράξη, αναμένεται από έναν συμμετέχοντα στην αγορά μια εύλογη έκταση ελέγχου σχετικά με τα δεδομένα που λαμβάνονται — ιδιαίτερα επειδή η πλατφόρμα συντάσσει το διαβατήριο με βάση τα παρεχόμενα δεδομένα και τα φιλοξενεί για δέκα χρόνια. Πώς ελέγχω αν τα δεδομένα του προμηθευτή μου είναι σωστά; περιγράφει σε τι μπορεί να δοθεί προσοχή πριν τα δεδομένα καθοριστούν οριστικά.

Όπου τα πράγματα πάνε λάθος στην πράξη

Ο προμηθευτής δεν ανταποκρίνεται ή ανταποκρίνεται με καθυστέρηση. Ένας εισαγωγέας παραggελει μια παρτίδα μπαταριών από ένα εργοστάσιο στο εξωτερικό και ζητά τα δεδομένα του διαβατηρίου. Η απάντηση δεν έρχεται ή έρχεται αφότου το κοντέινερ είναι ήδη σε κίνηση. Σε εκείνο το σημείο, δεν υπάρχει χρόνος για να συγκεντρώσει κανείς τα δεδομένα πριν οι μπαταρίες φερθούν στο εμπόριο.

Ο προμηθευτής παρέχει δεδομένα, αλλά όχι σε χρήσιμη μορφή. Ένα τεχνικό φύλλο δεδομένων στα κινεζικά, ένα PDF με μόνο γενικές πληροφορίες προϊόντος, ή μια προφορική δέσμευση μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου — αυτό είναι χρήσιμο ως σημείο εκκίνησης, αλλά όχι ως τελικό αποτέλεσμα. Σε ποια μορφή πρέπει να παράσχω τα δεδομένα της μπαταρίας για το διαβατήριο περιγράφει ποια είναι μια λειτουργική μορφή παροχής.

Δεν έχει οριστεί ένα σημείο επαφής για δεδομένα σχετικά με κελιά ή εξαρτήματα. Στις σύνθετες μπαταρίες — για παράδειγμα ένα accupack που συναρμολογείται από κελιά από μια παρτίδα και μια θήκη και BMS από ένα άλλο — δεν είναι πάντα σαφές ποιος παρέχει ποιο μέρος των δεδομένων. Ποια δεδομένα πρέπει να ζητήσω από τον προμηθευτή μου κελιών για το διαβατήριο αναφέρεται σε αυτή τη διαίρεση.

Η ίδια μπαταρία αγοράζεται μέσω διαφόρων καναλιών, με διαφορετικά δεδομένα ως αποτέλεσμα. Ένας εισαγωγέας εργάζεται με δύο ή τρεις προμηθευτές για αυτό που στο χαρτί είναι το ίδιο άρθρο, αλλά τα παρεχόμενα δεδομένα διαφέρουν — ή ο ένας παρέχει πλήρως, ο άλλος όχι. Αυτό δημιουργεί ασυνεπή διαβατήρια για προϊόντα που ο τελικός χρήστης αντιλαμβάνεται ως πανομοιότυπα. Τι κάνω αν η ίδια μπαταρία προέρχεται από διαφορετικούς προμηθευτές; παρέχει περαιτέρω πληροφορίες.

Η σχέση αγορών δεν είναι εξοπλισμένη για αυτή την υποχρέωση. Πολλά συμβόλαια αγορών με προμηθευτές εντός και εκτός Ευρώπης γράφτηκαν πριν τον κανονισμό περί μπαταριών και δεν περιέχουν διάταξη σχετικά με την παροχή δεδομένων διαβατηρίου. Αν ένας προμηθευτής δεν παρέχει δεδομένα, υπάρχει λίγα πράγματα στα οποία να στηριχθείς εκτός από ένα τηλεφώνημα ή ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που παραμένει αναπάντητο.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Εάν ένας προμηθευτής δεν παρέχει τα δεδομένα, δεν τα παρέχει πλήρως ή δεν τα παρέχει εγκαίρως, είναι λίγο χρήσιμο να αυτοσχεδιάζετε αργότερα. Ένας αριθμός πραγμάτων που μπορούν να συμφωνηθούν εκ των προτέρων, κάνουν τη διαφορά μεταξύ ενός προμηθευτή που ανταποκρίνεται χωρίς δεσμεύσεις και ενός προμηθευτή που γνωρίζει τι αναμένεται από αυτόν:

• Μια συμβατική ρήτρα σχετικά με την παροχή δεδομένων διαβατηρίου, συμπεριλαμβανομένης της στιγμής κατά την οποία τα δεδομένα αυτά πρέπει να παραληφθούν το αργότερο — πριν από την παράδοση των μπαταριών, όχι μετά. Πώς καθορίζω την παράδοση δεδομένων διαβατηρίου στο συμβόλαιό μου αγοράς; περιγράφει πώς μια τέτοια ρήτρα φαίνεται στην πράξη.
• Μια σταθερή λίστα δεδομένων που ζητούνται από κάθε νέο προμηθευτή ή κάθε νέο προϊόν, ώστε να μην χρειάζεται να αναζητηθεί ξανά ανά παραγγελία ποια δεδομένα είναι απαραίτητα.
• Μια γραπτή επιβεβαίωση του προμηθευτή σχετικά με την προέλευση των πρώτων υλών, ιδίως για μπαταρίες που περιέχουν κοβάλτιο, λίθιο ή γραφίτη — πρώτες ύλες για τις οποίες ισχύουν ξεχωριστά σημεία προσοχής. Τι πρέπει να ξέρω για το κοβάλτιο, το λίθιο και το γραφίτη από περιοχές κινδύνου; και Τι σημαίνει η υποχρέωση επιμέλειας για τις μπαταρίες; αναφέρονται στο τι συνεπάγεται.
• Ένα δοσσιέ ανά τόπο παραγωγής, ιδίως κατά την προμήθεια από εργοστάσια έξω από την Ευρώπη, όπου η επικοινωνία και η τεκμηρίωση περνάει μερικές φορές μέσω πολλών ενδιάμεσων φορέων. Πώς λαμβάνω τα σωστά δεδομένα διαβατηρίου από έναν κατασκευαστή στην Κίνα αναφέρεται στο τι είναι αναμενόμενο.
• Μια εσωτερική συμφωνία σχετικά με το τι συμβαίνει εάν τα δεδομένα δεν παραληφθούν — ποιος παρακολουθεί, μετά από ποια χρονική περίοδο γίνεται κλιμάκωση και ποια εναλλακτική λύση υπάρχει εάν ένας προμηθευτής δεν παρέχει συστηματικά.

Αυτή η τεκμηρίωση δεν είναι άσκηση χαρτιού. Είναι η διαφορά μεταξύ ενός εισαγωγέα που μπορεί να αποδείξει ότι ζήτησε τα δεδομένα και υπό ποιες προϋποθέσεις, εάν τα δεδομένα δεν παραληφθούν, και ενός εισαγωγέα που έχει κενές χέρια τη στιγμή που πρέπει να είναι το διαβατήριο.